در ماه می امسال، مایکروسافت اعلام کرد که اگر از علاقهمندان به بازی هستید، رم ۳۲ گیگابایتی اکنون پیکربندی «بدون نگرانی» و آیندهنگرانه برای بازی است و رم ۱۶ گیگابایتی نقطه شروع عملی جدیدی است اگر میخواهید تجربه روانی با ویندوز ۱۱ (Windows 11) داشته باشید. با این حال، به نظر میرسد این شرکت از این اعلامیه عقبنشینی کرده است زیرا طبق گزارش ویندوز لیتست (Windows Latest)، تمامی ارجاعات به این پست را از وبسایت مرکز یادگیری ویندوز حذف کرده است.
مایکروسافت پیشتر در نوامبر ۲۰۲۵ وبلاگی با عنوان «چگونه تنظیمات رایانه شخصی گیمینگ خود را بهینه کنیم» منتشر کرده بود و در آن گفته بود که ۳۲ گیگابایت ظرفیت ایدهآل برای گیمرهای هاردکور است که بهترین کیفیت ممکن را برای بازیهای AAA میخواهند یا از مادها (Mods) زیاد استفاده میکنند. با این حال، این صفحه دیگر در دسترس نیست و افرادی که سعی میکنند به این لینک سر بزنند، به طور خودکار به صفحه اصلی مرکز یادگیری هدایت میشوند.
بسیاری از سازندگان بار دیگر لپتاپهایی با تنها ۸ گیگابایت رم عرضه میکنند. مایکروسافت نیز بخشی از این حرکت است، زیرا مدلهای ارزانقیمت سرفیس گو (Surface Go) و سرفیس لپتاپ گو (Surface Laptop Go) خود را حذف کرد و نسخههای پایه ۸ گیگابایتی سرفیس پرو ۱۲ (Surface Pro 12)، سرفیس لپتاپ ۱۳ (Surface Laptop 13) و سرفیس لپتاپ برای کسبوکار را معرفی نمود. خوشبختانه، ردموند (Redmond) کاربرانی را که توانایی خرید رم گرانقیمت را ندارند در مضیقه نمیگذارد، چرا که اخیراً قسَم خورده است که سیستمعامل را بهینه کند و رد پای حافظه آن را تا سال جاری کاهش دهد.
با وجود اینکه حداقل مشخصات ویندوز ۱۱ فقط به ۴ گیگابایت نیاز دارد، فراوانی بسیاری از برنامهها و رابطهای مبتنی بر وب روی این سیستمعامل، حافظه زیادی را در بسیاری از سیستمها مصرف میکند. در حالی که استفاده از React و WebView2 مبتنی بر وب برای توسعهدهندگان آسانتر است، اما آنها به اندازه برنامههایی که برای اجرا به صورت نیتیو (Native) روی ویندوز ساخته شدهاند، کارآمد نیستند. زمانی که حافظه ارزان و فراوان بود، این یک مشکل نبود، زیرا افراد میتوانستند فقط چند دلار برای ارتقای رایانههای شخصی ویندوزی خود هزینه کنند. با این حال، اکنون که ماژولهای حافظه گران هستند و یافتن بهترین قیمتها برای کیتهای DDR5 و DDR4 سخت است، توسعهدهندگان مجبور خواهند شد نرمافزار خود را به گونهای بهینه کنند که از کمترین حافظه ممکن استفاده کند.
این در واقع کاری بود که برنامهنویسان ویندوز مجبور بودند در دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ انجام دهند، زمانی که هر مهندس مایکروسافت یک کرونومتر داشت تا مطمئن شود کارشان حتی روی سختافزار محدود آن زمان سریع میماند. حتی تسک منیجر (Task Manager) اصلی که توسط همان فردی ساخته شد که پشتیبانی از فایلهای ZIP را در ویندوز ادغام کرد، فقط ۸۰ کیلوبایت حجم داشت تا بتواند روی سختافزارهای ضعیف به نرمی اجرا شود.
امیدواریم هم مایکروسافت و هم توسعهدهندگان برنامهها از پس چالش ناشی از کمبود حافظه برآیند و ویندوز را بار دیگر کارآمد سازند. این امر به ویژه صادق است زیرا مایکروسافت اکنون با رقابتی از سوی مکاوس (macOS) و لینوکس (Linux) مواجه است (اگرچه ویندوز همچنان تا به امروز محبوبترین سیستمعامل است).