مانند خیلیها، من نیز ابتدا از سایبرپانک ۲۰۷۷ (Cyberpunk 2077) ناامید شدم. همچنین مانند خیلیها، فکر میکنم شرکت سیدی پروجکت (CD Projekt) کار فوقالعادهای در رفع مشکلات آن انجام داد. سایبرپانک پس از الحاقیه فانتوم لیبرتی (Phantom Liberty) یکی از بازیهای مورد علاقه من است، تا جایی که حتی ممکن است آن را بیشتر از ویچر ۳ (The Witcher 3) دوست داشته باشم.
با وجود این، حتی در فرم مدرن و برتر خود، سایبرپانک دقیقاً همان بازیای نیست که من آرزویش را داشتم؛ یعنی یک دئوس اکس (Deus Ex) جهانباز. تریلرها و دموهای گیمپلی اولیه سیدی پروجکت تجربهای شبیهسازی شده و همهجانبهتر را تداعی میکردند و عناصر زیادی در بازی نهایی وجود دارد که شبیه به شبیهسازهای همهجانبه (Immersive Sim) هستند. طیف تواناییهای ارائهشده، ترکیب مخفیکاری و مبارزه، مهارتهای هک بازیگوشانه و مأموریتهای فرعی که اغلب به شما اجازه میدهند از چندین زاویه به یک محوطه نفوذ کرده یا حمله کنید. این دقیقاً همان چیزهایی است که انتظار دارید در یک بازی دئوس اکس با مقیاسی بسیار بزرگتر ببینید.
با این حال، در نهایت سایبرپانک ۲۰۷۷ (Cyberpunk 2077) آن بازی نیست. پیشرفت و مهارت شما بیش از حد به سطح شخصیتتان گره خورده است تا بتواند به عنوان یک شبیهساز همهجانبه عمل کند. اختصاص دادن امتیاز به درختهای مهارت، مکانیکهایی مانند مخفیکاری را از تقریباً بیفایده بودن به قدرتی ویرانگر تبدیل میکند. و آن مأموریتهای باز، بیشتر حکم یک چاشنی را دارند. هر زمان که خط داستانی اصلی سر بر میآورد، سایبرپانک به اندازه یک کمپین کال آو دیوتی (Call of Duty) خطی و از پیش تعیینشده میشود.
برای اینکه سوءتفاهمی پیش نیاید، شکایتی ندارم؛ من سایبرپانک را دقیقاً همانطور که هست دوست دارم. اما همچنان دوست دارم آن سایبرپانکی را که در ذهنم وجود دارد بازی کنم، حتی اگر فقط برای دیدن این باشد که آیا واقعاً کار میکند یا خیر. و به همین دلیل است که من بسیار مجذوب نو لاو (No Law) شدهام، زیرا شباهت زیادی به همان سایبرپانکی دارد که من به اشتباه تصور کرده بودم.
بازی نو لاو (No Law) اثر جدید استودیوی نئون جاانت (Neon Giant)، سازندگان بازی تیراندازی سایبرپانکِ دوقلو و جذاب د اسنت (The Ascent) است. بازی نو لاو (No Law) تم سایبرپانک را حفظ کرده اما در غیر این صورت سبک کاملاً متفاوتی از بازی است. این بازی که در شهری به نام پورت دزایر (Port Desire) جریان دارد، شما را در نقش گری هارکر (Grey Harker) قرار میدهد؛ یک کهنهسرباز نظامی نمونه که پس از اینکه دردسر به سراغش میآید (و نئون جاانت این بخش را مبهم نگه داشته است)، با بی میلی از زندگی جدید و آرام خود کشیده میشود.
استودیوی نئون جاانت (Neon Giant) بازی نو لاو (No Law) را یک «بازی نقشآفرینی تیراندازی اول شخص جهانباز» توصیف میکند. این همان چیزی است که توسعهدهندگان اغلب زمانی میگویند که قصد ساخت یک شبیهساز همهجانبه را دارند، اما نمیخواهند از این اصطلاح استفاده کنند زیرا هیچکس زیر ۳۵ سال نمیداند شبیهساز همهجانبه چیست. با این حال، این همان طریقی است که سیدی پروجکت (CD Projekt) نیز سایبرپانک را پیش از عرضه توصیف کرد، و مشخص شد که اصلاً یک شبیهساز همهجانبه نیست، بنابراین به هیچ وجه تضمینی وجود ندارد.
با این اوصاف، حس خوبی دارم که بازی نو لاو (No Law) ممکن است همان چیزی باشد که سایبرپانک نبود، حداقل بر اساس آنچه نئون جاانت تا کنون از بازی نشان داده و گفته است. جدیدترین تریلر نو لاو (No Law) که در مراسم افتتاحیه گیمزکام (Gamescom Opening Night Live) به نمایش درآمد، تلاش زیادی کرد تا بر تنوع رویکمردهایی که هارکر میتواند در طول مأموریتها اتخاذ کند، تأکید کند.
به ناچار، شلیک به سر دشمنان یکی از رویکردهای ممکن است. اما شما همچنین میبینید که هارکر از طریق کانالها مخفیانه حرکت میکند، نگهبانان را بهصورت مخفیانه از بین میبرد و از برخی تواناییهای عجیب علمی-تخیلی استفاده میکند. یکی از این تواناییها باعث منفجر شدن سر دشمنان میشود، در حالی که دیگری باعث ترکیدن کل بدن آنها مانند بادکنک میشود. من همچنین تحت تأثیر لگد قدرتمند هارکر قرار گرفتم که از آن برای بیرون انداختن درها از لولاها و پرت کردن دشمنان از دنیای فانی استفاده میکند. این خاطرات خوب هل دادن دشمنان از لبهها و پایین پلهها در بازیهای دثلوپ (Deathloop) و دارک مسایا: مایت اند مجیک (Dark Messiah: Might and Magic) را زنده میکند.
با این حال، تاکنون مورد علاقه من در تریلر زمانی است که هارکر یک نارنجک را به یک جاروبرقی رباتیک (Roomba) لپتاپشکل وصل میکند، کنترل آن را به دست میگیرد و سپس آن را به داخل گاراژی پر از نگهبان هدایت میکند که در آنجا منفجر میشود. این همان راهحل عجیب و غیرمستقیم برای یک مشکل است که هر بازی دئوس اکس (Deus Ex) به داشتن آن افتخار میکند.
چشمانداز وسیعتر تصمیمگیری در نو لاو (No Law) نیز چیزی است که مرا مجذوب خود کرده است. در حالی که پورت دزایر (Port Desire) کاملاً قابل کاوش است، نئون جاانت (Neon Giant) در مصاحبهها بارها بر تراکم شهر -به جای وسعت آن- تأکید کرده است. البته، بخشی از آن احتمالاً برای جلوگیری از مقایسههای نامطلوب با سایبرپانک است، اما بر اساس شواهد، این یک تصمیم طراحی کاملاً عمدی نیز هست. در گفتگوی اخیر با ویجیسی (VGC)، استودیوی نئون جاانت اعلام کرد که تمام آپارتمانهای بازی به جای تولید رویهای (procedurally generated)، با دست ساخته شدهاند. یک شهر کامل از آپارتمانهایی به سبک آدام جنسن (Adam Jensen) برای من بسیار هیجانانگیز به نظر میرسد.
چنین رویکردی همچنین برای یک شبیهساز همهجانبه مناسبتر به نظر میرسد. یکی از لذتهای بزرگ این ژانر، یادگیری صمیمی فضای سه بعدی آن، و کشف آرام تمامی میانبرها و اسرار آن است. شما واقعاً نمیتوانید این کار را با نایت سیتی (Night City) انجام دهید. آن شهر بیش از حد بزرگ است. اما به نظر میرسد این دقیقا هدف نئون جاانت با نو لاو (No Law) باشد. در واقع، این بازی ظاهراً با حالتی عرضه خواهد شد که در آن میتوانید راهنماهای ناوبری مبتنی بر رابط کاربری را غیرفعال کنید و در عوض از تابلوهای خود شهر و شماره ساختمانها برای پیدا کردن راه خود استفاده کنید. اوه، و نام این حالت چیست؟ «همهجانبه» (Immersive).
در نهایت، موضوع این است که نئون جاانت چگونه میگوید رویکرد شما نسبت به مأموریتها بر داستان نو لاو (No Law) تأثیر میگذارد. هر یک از مأموریتهای بازی راههای متعددی برای رویکرد خواهد داشت، از استفاده از مخفیکاری و فریبکاری گرفته تا هجوم همهجانبه با سلاح. دسامبر گذشته، استودیوی نئون جاانت توضیح داد که رویکرد شما به جای اینکه تحت تأثیر انتخابهای گفتگوی شاخهای باشد، بر نحوه واکنش شخصیتهای داستان به شما تأثیر خواهد گذاشت.
این چیزی است که هم دئوس اکس (Deus Ex) و هم دایسهۆند (Dishonored) با آن بازی کردند (اگرچه اولی انتخابهای گفتگو را نیز داشت)، هرچند به نظر میرسد نو لاو (No Law) قصد دارد این مفهوم را حتی فراتر ببرد. همچنین شایان ذکر است که نئون جاانت میگوید اگر شخصیتی را در جهان بازی بکشید، آنها مرده باقی خواهند ماند و اگر خدماتی برای ارائه به شما داشتند، دیگر نمیتوانید به آن دسترسی داشته باشید.
البته من چند ملاحظه دارم. در کنار این روشهای آزادانهتر برای بازی، نو لاو (No Law) همچنین دارای امتیاز تجربه (XP) و درختهای مهارت خواهد بود، بنابراین آمار و ساختار شما تعیین میکند که چه کارهایی میتوانید انجام دهید.
آرکید برگ (Arcade Berg) از استودیوی نئون جاانت سال گذشته به ما گفت: «شما امتیاز تجربه و درختهای مهارت دارید و خودتان انتخاب میکنید که چگونه میخواهید بازی کنید. آیا میخواهید بیشتر وارد قفلشکنی شوید، یا میخواهید یک هکر باشید، یا میخواهید متخصصی با انواع خاصی از سلاحها باشید... ما هرگز به شما نمیگوییم کدام مسیر را انتخاب کنید، بلکه میگوییم بازیکن هرگز نمیتواند بازی را به اشتباه بازی کند.»
نگرانی دیگر من این است: آیا نئون جاانت (Neon Giant) واقعاً میتواند این کار را عملی کند؟ این استودیو تنها شامل ۲۴ نفر است که بخش کوچکی از تیم سایبرپانک و حتی کمتر از تیم اصلی دئوس اکس (Deus Ex) است. در حالی که من یک بازی را ترجیح میدهم که بیشتر به دئوس اکس (Deus Ex) متمایل باشد تا سایبرپانک، چیزی که قطعاً نمیخواهم تکرار فاجعهبار عرضه سایبرپانک است. اما اگر نئون جاانت بتواند با تیمی که در اختیار دارد به اهداف خود جامه عمل بپوشاند، فکر میکنم نو لاو (No Law) میتواند به یکی از شگفتیهای سال ۲۰۲۷ تبدیل شود.
منبع: pcgamer.com