من همیشه عاشق واقعیت مجازی (VR) بودهام. من هدست فعلی خود یعنی پیکو ۴ (Pico 4) را سه سال پیش به قیمت حدود ۳۰۰ پوند / ۴۰۰ دلار خریدم. در حالی که آن مدل خاص به دلایل بسیار مشکوکی در آمریکا در دسترس نیست، اگر میخواستم گزینه جایگزینی داشته باشم و حاضر بودم وارد باغ محصور زاکربرگ (Zuckerberg) شوم (که نیستم)، هدست کوئست ۳ اس (Quest 3S) حتی ارزانتر هم هست. با پشتیبانی بیسیم خوب، دوربینهای عبور رنگی و کتابخانه بومی قوی از بازیها حتی قبل از اتصال به رایانه شخصی، احساس میکردم واقعیت مجازی (VR) بالاتر به جایی رسیده که باید میبود. دنیای جدیدی از بازیها، که با قیمتی کمتر از یک نینتندو سوییچ ۲ (Nintendo Switch 2) قابل دسترسی است.
در حالی که درک میکنم قیمتهای رم (RAM) سر به فلک کشیده است، اما وقتی شرکت والو (Valve) اعلام کرد که ورودش به حوزه واقعیت مجازی (VR) سبکوزن و بیسیم برای ارزانترین مدل استیم فریم (Steam Frame) هزینهای سرسامآور معادل ۸۸۹ پوند / ۱۰۵۹ دلار خواهد داشت، قلبم فرو ریخت. و بدتر از همه این بود که هیچ نرمافزار جدیدی را برای همراهی با آن عرضه نمیکرد. اپلیکیشن قاتل استیم فریم (Steam Frame) چیست؟ یک پورت بومی از بازی نیمهجان: آليکس (Half-Life: Alyx)، که بدون شک یک بازی عالی است، اما در سال ۲۰۲۰ عرضه شده و صحنه مادسازی آن تا حد زیادی به دلیل عدم پشتیبانی خود شرکت والو (Valve) از آن عبور کرده است.
حتی صفحه فروشگاه برای استیم فریم (Steam Frame) با افتخار بازی ماس کتاب ۲ (Moss Book 2) را به عنوان یکی از بازیهای بزرگی که میتوانید روی فریم بازی کنید، نمایش میدهد. و در حالی که این بازی عالی است (همانند بسیاری از بازیهای واقعیت مجازی - قطعاً کتابخانهای در اینجا وجود دارد که هر کنسول دیگری را تحتالشعاع قرار میدهد)، توسعهدهندگان آن یعنی پلیآرک (Polyarc) اخیراً درهای خود را بستهاند، آن هم به دلیل عدم فروش و بودجه، حتی پس از انتشار نسخه غیر واقعیت مجازی. در حالی که هنوز جریان ثابتی از بازیهای واقعیت مجازی (VR) وجود دارد، در سمت رایانههای شخصی، تقریباً تمام بازیگران بزرگ کنار کشیدهاند. هیچ انتشار بزرگ AAA برای مشتاق بودن وجود ندارد. هیچ گام بزرگ بعدی برای طراحی واقعیت مجازی وجود ندارد. و قیمت خرید برای دسترسی به این موارد از طریق سختافزار جدید شرکت والو (Valve) سه برابر مبلغی است که من حاضرم برای یک هدست پرداخت کنم. در مورد عینکهای واقعیت مجازی سبکوزن تازه معرفی شده متا (Meta)، این مبلغ چهار برابر است.
با وجود تمام اینها، من واقعیت مجازی (VR) را دوست دارم. این فناوری حفرهای را در زندگی من پر کرده است که زمانی بازیهای لایتگان (lightgun) و عناوین عجیب و غریب با لوازم جانبی تکمنظوره (یادی کنیم از سامبا دی آمیگو و استیل باتالیون) در آن زندگی میکردند. این دستگاه دارای برخی از باحالترین بازیهای مک، ترسناکترین سفرها از میان ویرانههای متروکه و ارواح و تجربههای آرکید تجربی است. واقعیت مجازی (VR) به هیچ وجه از بین نمیرود، با جریان آهسته اما پیوسته سختافزار جدید و مودرهایی که به طور مداوم پشتیبانی از واقعیت مجازی را به بازیهای کلاسیک قدیمی اضافه میکنند. اما من همچنین نمیتوانم بفهمم که آینده واقعیت مجازی (VR) چگونه به نظر میرسد، یا اصلاً آیندهای دارد یا خیر.
اگر قرار باشد حرفهای شرکتهای والو (Valve) و متا (Meta) را باور کنیم، واقعیت مجازی (VR) جایگزینی برای یک کنسول دستی رده پایین نیست. این قلمرو خورههای فناوری علاقهمند با پولهای کلان است. این یک رسانه کامل است که تقریباً هیچ استودیوی بزرگی در آن دخالت ندارد و حتی نمایشگاه اعلامیه بزرگ متا در هفته گذشته چیزی بیش از بازسازیها و پورتهای بازیهای «کلاسیک» به نمایش نگذاشت و بسیاری از آنها انحصاری سختافزار متا (Meta) باقی خواهند ماند. شرکت والو (Valve) تمام پولهای دنیا را دارد اما بدون سرمایهگذاری مقداری از آن در توسعهدهندگان، نگرانم که مگر اینکه فریم (Frame) به طور غیرمنتظرهای خوب بفروشد، این شرکت نیز علاقه خود را به این زمینه از دست بدهد.
در حالی که من هدست کوچک ارزانقیمت و همهفنحریف خود را دوست دارم و عاشق اضافه کردن مودهای واقعیت مجازی به بازیهای کلاسیک هستم تا آنها را به روشهای جدید تجربه کنم، دوست دارم واقعیت مجازی (VR) بار دیگر رشد کند و پشتیبانی شود. برای اینکه بتوانم به چیزی بزرگ، جدید و هیجانانگیز در افق اشاره کنم تا دیگران را با خود همراه کنم. و پورت یک بازی شش ساله، هرچقدر هم که خوب بوده باشد، کارساز نخواهد بود.
منبع: ign.com