به عنوان بهترین بازی نقش‌آفرینی فانتزی تاریخ، برای من واقعاً کار زیادی لازم نیست تا دوباره ویچر ۳ (The Witcher 3) را بازی کنم. من با خوشحالی در دفعات بی‌شمار دیگری که توسعه‌دهنده سی‌دی پرجکت رد (CD Projekt Red) این شاهکار را بازسازی کرده، همین کار را انجام داده‌ام، اما به نظر می‌رسد بازی ویچر ۳: وایلد هانت ریمستر (The Witcher 3: Wild Hunt Remastered) بزرگ‌ترین تحول در این داستان محبوب تا به امروز باشد. این به‌روزرسانی رایگان برای هرکسی که نسخه اصلی را در اختیار دارد، بخش‌های مختلفی از این بازی از قبل عالی را بهبود بخشیده است – از مبارزه گرفته تا حرکت و پیشرفت مهارت‌ها (بدون ذکر گرافیک مدرن‌شده). پس از حدود ۱۰ ساعت کار در باغ سفید (White Orchard) و فراتر از آن، کاملاً واضح است که این بهترین نسخه از ویچر ۳ است که تاکنون وجود داشته است.
مبارزات کمتر شناور هستند و دشمنان (کمی) کمتر احمق هستند
احتمالاً گفتن این موضوع که یکی از بدترین بخش‌های این ماجراجویی فوق‌العاده دیگر، مبارزه آن بود، جنجالی نیست. حتی پس از حداقل چند به‌روزرسانی در طول سال‌ها، هنوز هم تا حد زیادی شناور و کمی شلخته به نظر می‌رسید و دشمنان از ایستادن و انتظار برای نوبت خود جهت سر بریده شدن بسیار لذت می‌بردند. مدرنیزاسیون انجام شده در مبارزات این نسخه ریمستر بزرگ‌ترین گام به جلو است، زیرا مجموعه‌ای از تنظیمات برای رسیدگی به نقاط ضعف مختلف انجام شده است. گرالت (Geralt) سریع‌تر حمله می‌کند و دشمنان سریع‌تر با سرعت شما هماهنگ می‌شوند، که روند بریدن نهمین دسته گرگ‌هایتان را بسیار کمتر آزاردهنده می‌کند.
دوربین و قابلیت قفل کردن روی هدف تا اینجای کار نقطه اوج بوده‌اند، زیرا اکنون می‌توانید به راحتی و بدون از دست دادن کنترل دوربین بین گروه‌های بزرگ دشمنان جابه‌جا شوید. من حتی در نسخه اصلی از سیستم قفل هدف استفاده نکردم زیرا بسیار غیرقابل اعتماد بود، بنابراین توانایی انجام این کار اکنون نیاز به عادت جدی دارد. به‌طور کلی، دوربین خیلی بهتر به نظر می‌رسد - کمتر به پشت شما قفل شده است تا بتوانید با گروه‌های دشمنان با اطمینان بیشتری مقابله کنید (اگرچه آن نکرهای لعنتی هنوز دوست دارند دزدکی به شما نزدیک شوند)، و تاکنون با موقعیت‌های بسیار کمتری مواجه شده‌ام که احساس کنم به همان اندازه که با هیولاها می‌جنگم، با زاویه دیدم نیز در حال مبارزه هستم.
من همچنین متوجه رفتارهای جدیدی در دشمنان شده‌ام که شمشیرزنی را جذاب‌تر می‌کند، به‌ویژه اینکه چگونه به جای اجازه دادن به شما برای شکست دادنشان با فولاد، عقب‌نشینی می‌کنند، ضدحمله‌های کمتری با نشانه‌های قبلی اجرا می‌کنند، و ناپدید می‌شوند و در پشت شما ظاهر می‌شوند (در مورد هیولاهای ارواح). تمام این کارها کار بسیار بهتری در ایجاد این حس که من در حال مبارزه با موجودات هوشمند هستم، انجام داد. البته، در مقایسه با برخی از چیزهایی که امروزه در بازی‌های اکشن می‌بینیم، من هنوز احساس می‌کنم که رفتار دشمن سن خود را نشان می‌دهد و از همان ابتدا نیز خیلی عالی نبوده است. با این حال، این پیشرفت به اندازه کافی است تا مبارزه را بسیار جذاب‌تر از گذشته کند و یکی از ضعیف‌ترین نقاط این ماجراجویی را به‌طور قابل توجهی ارتقا دهد.
گرالت خیلی سریع‌تر حرکت می‌کند و روچ کمتر یک احمق است
حرکت یکی از آن جزئیات کوچکی است که می‌تواند در یک بازی نقش‌آفرینی عظیم مانند ویچر ۳ اعصاب شما را خرد کند و به آرامی در طول صدها ساعت شما را پر از خشم کند. در نسخه اصلی، گرالت اغلب کند بود و در عبور از چیزها مشکلات زیادی داشت. انیمیشن‌های خشک او گاهی باعث می‌شد کلاً از نردبان‌ها اجتناب کنم چون حوصله اش را نداشتم. در نسخه ریمستر، گرالت کاملاً از روی حصارها پرواز می‌کند و با نسبتاً آسانی از موانع عمودی عبور می‌کند، تا جایی که دیدن این همه چابکی او در واقع عجیب به نظر می‌رسید. یادم می‌آید در نسخه 1.0 وقتی گرالت از لبه‌ای به بلندی یک صندلی بار سقوط کرد و توانست تمام استخوان‌های بدنش را بشکند، بیش از یک ساعت از پیشرفت خود را از دست دادم. این مورد قبلاً در به‌روزرسانی نسل بعدی از سال ۲۰۲۲ کاهش یافته بود، اما در ترکیب با سایر بهبودهای سرعت و تحرک در اینجا، تقریباً مانند یک بازی کاملاً متفاوت به نظر می‌رسد - تا جایی که شروع کرده‌ام تعجب کنم که آیا با عمیق‌تر شدن در بازی، نقشه را کوچک‌تر از قبل نشان خواهد داد یا خیر.
به همین ترتیب، روچ (Roach) دیگر آن احمق آزاردهنده‌ای که زمانی بود، نیست و اکنون دارای کنترل‌های بسیار شهودی‌تری است که باعث می‌شود کمتر به درختان گیر کند (که اگر هنگام چهارنعل رفتن فقط به آن‌ها کشیده شود، اکنون از میان آن‌ها عبور می‌کند) یا در بالای یک انبار سر در بیاورد. مهم‌تر از همه، اکنون می‌توانید گیاهان و چیزهای دیگر را بدون پیاده شدن از اسب خود لوت کنید، که شاید بهترین بهبودی باشد که این نسخه ریمستر ارائه می‌دهد (پیاده شدن هر ۱۰ ثانیه یک بار برای چیدن یک گل مرا تا مرز دیوانگی در سال ۲۰۱۵ کشانید).
درختان مهارت محدودکننده‌تر نیستند
یکی از ایراداتی که من به بازی‌های نقش‌آفرینی دارم این است که درختان مهارت شما را از آزمایش کردن با ساختارهای مختلف تا زمانی که عمیقاً وارد پیشرفت بازی شوید، منع می‌کنند. این چیزی است که ویچر ۳ در ساعت‌های اولیه کمی از آن رنج می‌برد، زیرا بسیاری از توانایی‌های تأثیرگذار پشت دیوارهای قفل شده بودند که تا اواخر سفر نمی‌توانستید آن‌ها را بردارید. درختان اصلاح‌شده در نسخه ریمستر از کتاب سایبرپانک ۲۰۷۷ (Cyberpunk 2077) الهام می‌گیرند و مزایا را در اوایل بازی در دسترس‌تر می‌کنند، بنابراین می‌توانید نحوه انجام جادوگری گرالت را سفارشی کنید. من هنوز در اوایل سفر خود در این دور هستم، اما از هم‌اکنون خوشحالم که می‌بینم لازم نیست صبر کنم تا ۱۲ امتیاز کامل را در یک شاخه سرمایه‌گذاری کنم تا بتوانم قفل مهارت‌های خوب را باز کنم - تا زمانی که من یک مهارت را در امتداد مسیری که روی آن تمرکز می‌کنم خریداری کرده باشم، اکنون می‌توانم با موانع کمتر در یک مسیر مهارت خاص پیشرفت کنم.
آه بله، این ریمستر خیلی عالی به نظر می‌رسد
شاید این برای یک نسخه ریمستر ناگفته بماند، اما این یک ارتقای گرافیکی بسیار عظیم است، حتی نسبت به آن چیزی که ویچر ۳ چهار سال پیش برای نسل فعلی کنسول‌ها دریافت کرد. نورپردازی بسیار چشمگیرتر است، بافت‌های محیطی بسیار دقیق‌تر هستند، سایه‌ها و بازتاب‌ها در سراسر بورد بسیار سازگارتر هستند (به‌ویژه در رایانه شخصی)، و موهای گرالت بسیار کمتر از گذشته شبیه به یک آشفتگی تار به نظر می‌رسد. باز هم، این همه چیزهایی است که شما امیدوارید حداقل استاندارد هنگام بازسازی یک بازی ۱۲ ساله باشد، اما باز هم ارزش تقدیر دارد. حتی یک حالت عکس جدید برای کسانی از شما که می‌خواهید عکس‌های جذابی از گرالت در تمام افتخار کیفیت بالای جدیدش بگیرید، وجود دارد.
تنها نکته منفی در اینجا این است که عملکرد هنوز کامل نیست و من هنوز در کنسول و رایانه شخصی با افت فریم یا دو فریم مواجه شدم. با این حال، این بهای کوچکی برای این است که چقدر چیزها بهتر به نظر می‌رسند، به‌ویژه با زمان‌های بارگذاری فوق‌العاده کوتاهی که دیدم. و با توجه به اینکه نسخه اصلی مشکلات فریم‌ریت خاص خود را داشت، اینطور نیست که چیزی در اینجا بدتر شده باشد.
بزرگ‌ترین دارایی بازی ویچر ۳: وایلد هانت ریمستر این نیست که چیزی را که نسخه اصلی به شدت به آن نیاز داشت اضافه می‌کند، بلکه این است که برخی از بزرگ‌ترین موانع سر راه سرگرمی را که نسخه 1.0 به آن مبتلا بود، حذف می‌کند. مبارزه چالش‌برانگیزتر است اما لذت بردن از آن نیز آسان‌تر است، حرکت سریع‌تر و کمتر آزاردهنده است، و درختان مهارت تجدیدنظر شده آزادی بیشتری را امکان‌پذیر می‌کنند. حتی اگر نتواند برخی از مشکلات فنی را برطرف کند (به علاوه مطمئن هستم که برخی اشکالات منتظر من هستند تا با آن‌ها روبرو شوم که هنوز سرهای زشت خود را بالا نیاورده‌اند)، موفق می‌شود این بازی نقش‌آفرینی کلاسیک را در سال ۲۰۲۶ لذت‌بخش‌تر کند، و این ارزش یک سواری دیگر را در جاده‌های پر رفت‌وآمد آن دارد.
منبع: ign.com