بزرگترین خطرات امنیتی گاهی در قالب کوچکترین بستهها پدیدار میشوند. در حالی که تیمهای امنیت سازمانی تمرکز خود را روی نظارت بر کارمندان عادی برای استفاده از ابزارهایی مانند چتجیپیتی (ChatGPT) و کلود (Claude) معطوف کردهاند، تهدید بسیار جدیتری از سوی گروه کوچکی از کاربران فوقالعاده فعال هوش مصنوعی (AI Super-Adopters) سرچشمه میگیرد که به طور خاموش در حال یکپارچهسازی ابزارهای تأییدنشده با عملیات حیاتی کسبوکار هستند.
بر اساس تحقیقات جدید منتشر شده توسط شرکت امنیتی آکاما (Akamai)، ۵ درصد برتر از کاربران قدرتمند سازمانی ابزارهای هوش مصنوعی، رفتارها و الگوهای مصرفی از خود بروز میدهند که زنگ خطر را برای مدیران فناوری اطلاعات به صدا درآورده است. این گروه برخلاف سایر کارکنان که صرفاً از هوش مصنوعی برای نگارش سریع متنها استفاده میکنند، دست به کدگذاری و اتصال ابزارهای شخص ثالث به زیرساختهای حساس شرکتی میزنند.
پیشتر تیمهای امنیت سایبری (Cybersecurity) روی جلوگیری از پدیده سایه فناوری اطلاعات (Shadow IT) تمرکز داشتند، اما ظهور نسل جدید ابزارهای هوش مصنوعی مولد این چالش را وارد مرحله جدیدی کرده است. شرکتهایی مانند مایکروسافت (Microsoft) و گوگل (Google) سعی کردهاند با ارائه راهکارهای سازمانی کنترل بیشتری به مدیران بدهند، با این حال اشتیاق بیش از حد کاربران حرفهای برای دستیابی به بهرهوری بیشتر، سدهای امنیتی را دور میزند.
خطر اصلی این ۵ درصد در عدم نظارت بخش آیتی (IT) بر کدهای تزریقشده و دادههای حساسی است که به این پلتفرمها ارسال میشود. این موضوع میتواند راه را برای نشت اطلاعات محرمانه سازمانی، سرقت دادههای مالی و آسیبپذیریهای پیچیده باز کند که شناسایی آنها برای ابزارهای سنتی دشوار است.
در نهایت، سازمانها باید به جای مسدودسازی کامل ابزارها، رویکرد هوشمندانهتری برای مدیریت این کاربران فوقالعاده اتخاذ کنند. ایجاد چارچوبهای تایید صلاحیت سریع برای ابزارهای جدید و آموزش هدفمند این گروه، تنها راهکار مقابله با این تهدید پنهان در اکوسیستم هوش مصنوعی است.