نشریه امآیتی تکنولوژی ریویو (MIT Technology Review) امروز تحقیقات خود را درباره شمار جانباختگان در نزدیکی «دیوار مجازی» برجهای نظارتی که دولت ایالات متحده در امتداد مرز ایالات متحده و مکزیک نصب کرده است، منتشر کرد.
ما به مواردی برخوردیم که در آنها افراد از مناطق تحت نظارت برجهای پیشرفته مجهز به هوش مصنوعی عبور کرده و شناسایی نشدهاند و مدتی بعد در همان حوالی جان باختهاند، در حالی که اجسادشان برای هفتهها یا ماهها بدون توجه باقی مانده است. این موارد بازتابدهنده نقصهای سیستمیک در دیوار مجازی است: برجهای خراب، الگوریتمهایی که در تشخیص افراد ناکام بودهاند و مأمورانی که صرفاً به هشدارها پاسخ ندادهاند.
این داستان بخشی از پروژه «مرگ در برابر دوربین» (Dying on Camera)، حاصل همکاری مشترک امآیتی تکنولوژی ریویو (MIT Technology Review) و تایمز سان دیگو (Times of San Diego) است. خبرنگاران در هر دو اتاق خبر، سال گذشته را صرف بررسی نواقص فناوری نظارت مرزی و کشف داستانهای افرادی کردهاند که در مناطق مرزی جان خود را از دست میدهند.
هر یک از این مرگها باید زنگهای خطر را در اداره گمرک و حفاظت مرزی ایالات متحده (CBP) درباره نواقص شبکه نظارتی این سازمان به صدا درمیآورد. این موضوع بهویژه در مورد موارد نزدیک به آخرین برجهای ساخته شده توسط شرکت دفاعی آندوریل (Anduril) صادق است؛ شرکتی که همچنان به بردن قراردادهای بزرگ ادامه میدهد و آماده است تا از سود بادآورده بودجه فدرال اختصاصیافته به امنیت مرزی بهرهمند شود. ایالات متحده قرار است تا سال ۲۰۳۴ مبلغ ۱ میلیارد دلار برای سهبرابر کردن اندازه دیوار مجازی هزینه کند.
در اینجا چهار ایده برای آنچه اداره گمرک و حفاظت مرزی (CBP) باید در ادامه برای رسیدگی به این شکستها انجام دهد، آورده شده است.
۱. انجام ممیزی جامع از مرگومیرهای نزدیک دیوار مجازی
«اگر من دولت فدرال بودم، یک ممیزی انجام میدادم، زیرا به نظر میرسد این سیستم کار نمیکند.»
این واکنش سارا سیلوا (Sarah Silva)، نماینده ایالت نیومکزیکو، هنگامی بود که نشریه امآیتی تکنولوژی ریویو (MIT Technology Review) به او نشان داد تنها در سال ۲۰۲۴، بیش از ۱۸ نفر در نزدیکی برجهای نظارتی در یک تکه کوچک از بیابان نزدیک به حوزه انتخابیه او جان خود را از دست دادهاند.
انجام ممیزی ضروری است؛ زیرا علیرغم بررسی هزاران صفحه گزارش پلیس و سایر اسناد مربوط به برجهای نظارتی، دانش ما درباره تعداد این برجها و مکان استقرار آنها بسیار محدود است.
اداره گمرک و حفاظت مرزی (CBP) نقشه جامعی از دیوار مجازی خود منتشر نمیکند. ما در عوض به کارهای نقشهبرداری به رهبری سازمان غیرانتفاعی بنیاد مرز الکترونیکی (Electronic Frontier Foundation) اتکا کردیم و سپس از تصاویر ماهوارهای برای تأیید مکان دقیق برجها و زمان تقریبی نصب آنها استفاده کردیم.
ما تعداد زیادی برج را تحلیل کردیم - نزدیک به ۶۰۰ برج. اما این میزان هنوز بسیار کمتر از ۸۰۰ برجی است که دولت میگوید امروزه فعالیت میکنند. و تخمینهای ما از زمان نصب آنها دقیق نیست. این بدان معناست که شمارش ما از بیش از ۱۰۵۰ نفری که در نزدیکی آنها جان باختهاند، کمتر از رقم واقعی است. و ما تصویر کاملی از اینکه این مشکل در کدام بخش از مرز بحرانیتر است، نداریم.
یک ممیزی داخلی چنین محدودیتهایی نخواهد داشت. از نظر تئوری، اداره گمرک و حفاظت مرزی (CBP) پیگیری میکند که هر برج چه زمانی راهاندازی شده و چه زمانی فعال بوده است. این سازمان حداقل از سال ۲۰۱۵، یعنی زمانی که نصب انواع برجهای گنجانده شده در تحلیل ما را آغاز کرد، توانایی ارزیابی اثربخشی آنها را داشته است - در حالی که تعداد افرادی که در نزدیکی آنها جان خود را از دست دادهاند، کمّیسازی میکرده است. اما منابع به ما گفتند که این سازمان هرگز چنین ممیزی را انجام نداده است. یافتههای ما نیاز به انجام آن را فوریتر میسازد.
۲. اصلاح روش سازمان در پیگیری مرگومیر مهاجران و بقایای آنها
اگر اداره گمرک و حفاظت مرزی (CBP) بخواهد مواردی را که افراد در نزدیکی فناوری نظارتی آن جان باختهاند بررسی کند، باید بداند که آن مرگها چه زمانی و در کجا اتفاق میافتند. و سیستم فعلی برای پیگیری آن دادهها فراتر از حد خراب است.
همانطور که در بخش روششناسی خود اشاره میکنیم، هیچ آژانس ملی وجود ندارد که تمام سوابق موجود درباره مرگومیر مهاجران را جمعآوری و منتشر کند. ما هزاران صفحه از سوابق دهها آژانس تنها در ایالت تگزاس را زیر و رو کردیم و تصویر ما به دلیل فقدان یک پروتکل مشترک برای مستندسازی این مرگها در سوابق عمومی همچنان ناقص است.
گشت مرزی (Border Patrol) از سال ۲۰۰۷ سیستم داخلی خود را به نام سیستم ردیابی ابتکار ایمنی مرزی (BSITS) داشته است. اما تا سال ۲۰۱۵ طول کشید تا قوانین ملی درباره نحوه ورود پروندهها به سیستم توسط بخشهای مختلف ایجاد شود. سال بعد، دفتر حسابداری دولت (GAO) متوجه شد که بسیاری از پروندهها همچنان در این سیستم ردیابی نمیشوند، بهویژه مرگهایی که توسط گشت مرزی کشف نشده بودند. در سال ۲۰۲۳، دفتر حسابداری دولت (GAO) گزارش داد که گشت مرزی اقداماتی را برای رفع این مشکل انجام داده است، اما محققان خارج از سازمان همواره برآوردهای این سازمان را حتی امروز نیز کمتر از حد واقعی میدانند.
علاوه بر ردیابی مرگومیر مهاجران، اداره گمرک و حفاظت مرزی (CBP) در سال ۲۰۱۷ برنامهای را برای جلوگیری از آنها به نام برنامه مهاجران گمشده راهاندازی کرد. در آوریل ۲۰۲۵، دفتر حسابداری دولت (GAO) دریافت که این برنامه در حال بهبود نحوه جمعآوری و ردیابی دادهها درباره رویدادهایی مانند تماسهای شماره ۹۱۱ و عملیاتهای نجات است. مشکل این بود که هیچ برنامهای برای استفاده از دادهها جهت سنجش اینکه آیا این برنامه در واقع باعث افزایش نجاتها یا کاهش مرگومیرها میشود که اهداف اصلی آن هستند، وجود نداشت. این دفتر دو پیشنهاد برای راهحلها ارائه داد که هیچکدام اجرا نشدهاند.
۳. ردیابی مواردی که فناوری نظارتی منجر به دستگیری میشود
در سال ۲۰۱۴، زمانی که دیوار مجازی بسیار کوچکتر بود، دفتر حسابداری دولت (GAO) پیشنهاد کرد که مأموران گشت مرزی زمانی را که یک قطعه فناوری به آنها کمک کرده است تا فردی را که تلاش میکرد به طور غیرقانونی وارد ایالات متحده شود دستگیر کنند، ثبت کنند. این کار زمان بیشتری از مأموران میگرفت، اما ثبت این کمکها به کنگره کمک میکرد تا بفهمد فناوریهای مختلف نظارتی چقدر با دستگیریهای واقعی فاصله دارند. دفتر حسابداری دولت (GAO) افزود که پس از جمعآوری این دادهها، آژانس باید سنجش کند که آیا فناوریهای نظارتی آن کار میکنند یا خیر. اداره گمرک و حفاظت مرزی (CBP) موافقت کرد و از مأموران خواست که چنین اطلاعاتی را وارد کنند.
سپس، در سال ۲۰۱۷، دفتر حسابداری دولت (GAO) گزارش داد که دادههای جمعآوریشده نادرست و غیرقابل اعتماد هستند؛ به عنوان مثال، مأموران در تگزاس را پیدا کرد که صدها بار اعتبار یک نوع برج خاص را در دستگیریها ثبت کرده بودند، حتی اگر هیچ برج مشابهی در هیچ کجای ایالت وجود نداشت. گشت مرزی بار دیگر اعلام کرد که بهبود خواهد بخشید؛ این سازمان موافقت کرد که مأموران را درباره اهمیت جمعآوری چنین اطلاعاتی آموزش دهد.
اما سالها بعد، مأموران به ما گفتند که این هنوز یک اولویت نیست. یکی از مقامهای سابق اداره گمرک و حفاظت مرزی (CBP) این دستور را «صراحتاً تف کردن در باد» توصیف کرد و گفت که واقعیت آشفته دستگیریها به معیارهای مرتبی تبدیل نمیشود. (این مقام که خواست نامش فاش نشود، در طول دولت بایدن خدمت میکرد و مجاز به بحث درباره مسائل حساس نبود.)
و در اوت ۲۰۲۱، بیش از هفت سال پس از توافق برای انجام این کار، اداره گمرک و حفاظت مرزی (CBP) هنوز هیچ تحلیلی درباره اثربخشی برجها ارائه نکرده بود (دفتر حسابداری دولت خاطرنشان میکند که یک مورد را در سال ۲۰۲۲ به اتمام رسانده است، اما نتایج آن عمومی نیست).
این بدان معناست که دیوار مجازی سریعتر از آنالوگ یا ارزیابی تأثیر آن توسط هر کسی در حال رشد است.
۴. بررسی مرگومیرها به عنوان شکستهای احتمالی نظارتی
اداره گمرک و حفاظت مرزی (CBP) همچنین باید مرگومیرهای جدید را با وقوع آنها بررسی کند و تعیین کند که آیا آنها در دید یک برج یا سایر فناوریهای نظارتی رخ دادهاند یا خیر. و برای کسانی که این کار را کردهاند، آژانس باید تعیین کند که چرا آن افراد زودتر شناسایی نشدهاند.
چندین مأمور و مقام به ما گفتند که اگر مأموران گشت مرزی با جسد فردی که فرض میشود هنگام عبور به ایالات متحده جان باخته است مواجه شوند، هیچ الزامی برای بررسی اینکه آیا آن فرد در نزدیکی زیرساخت نظارتی جان باخته است وجود ندارد و هیچ فرآیندی برای انجام آن وجود ندارد. در حداقل حالت، این بدان معناست که شواهد بالقوه ارزشمند درباره مرگ بررسی نشده باقی میماند. همچنین به این معناست که مرگومیر مهاجران به طور معمول به عنوان شکستهای احتمالی دیوار مجازی تلقی نمیشود.
اداره گمرک و حفاظت مرزی (CBP) باید به طور خودکار هر مرگ مهاجر را با پایگاه داده داخلی خود از برجها مقایسه کند و مواردی را که در محدوده نظارت رخ دادهاند بررسی کند تا مشخص شود سیستم چه چیزی را تشخیص داده و آیا مأموران به طور مناسب پاسخ دادهاند یا خیر. مأموران در حال حاضر مختصات GPS را هنگام دستگیری یک گروه یا برخورد با رد پاها، در میان رویدادهای دیگر، ثبت میکنند.
بدون این بررسی، مجریان قانون، بازرسان پزشکی و خانوادهها ممکن است هرگز متوجه نشوند که فردی در نزدیکی یک برج نظارتی جان باخته است - و اینکه ممکن است فیلم لحظات منتهی به مرگ وجود داشته باشد. اداره گمرک و حفاظت مرزی (CBP) معمولاً فیلمهای نظارتی برجها را پس از ۳۰ روز حذف میکند مگر اینکه بررسی داخلی آغاز شود، که معمولاً فقط برای مرگ در بازداشت اتفاق میافتد. در حداقل حالت، علامتگذاری این پروندهها میتواند فیلم را برای کسانی که مرگ را بررسی میکنند حفظ کند و به خانوادهها فرصتی بدهد تا آن را درخواست کنند.
چنین بررسیهایی همچنین میتواند نواقص خود دیوار مجازی را آشکار کند. یک مکان را در نظر بگیرید که ما در نیومکزیکو شناسایی کردیم، جایی که چندین نفر علیرغم قرار داشتن در دید واضح یک برج پیشرفته هوش مصنوعی جان باختند. آنها در عرض چند ماه جان خود را از دست دادند، گاهی اوقات فقط چند صد فوت از یکدیگر فاصله داشتند. بررسی این پروندهها ممکن است نشان دهد، برای مثال، یک دوربین بارها در تشخیص یا شناسایی افراد در یک منطقه خاص ناکام مانده است، یا اینکه به مأموران هشدار داده شده و به سادگی هرگز پاسخ ندادهاند.
انجام این تحقیقات پس از مرگ تنها راه پاسخگویی به این سوال است که خانوادهها، محققان و داوطلبان در بررسی ما در مورد صدها مهاجر که در نزدیکی برجها جان باختند، بیشتر از همه مطرح کردند: آیا دوربینها آنها را دیدند و هیچکس نیامد؟ یا هیچکس آنها را اصلا ندید؟
منبع: technologyreview.com