تا زمان ناهار، چتجیپتی (ChatGPT) معمولاً به من کمک کرده است درباره یک مقاله هوش مصنوعی تحقیق کنم، ایدهپردازی کنم، به سؤال یکی از بچههایم پاسخ دهم و بفهمم شام چی داریم. به عنوان یک کاربر حرفهای، متوجه شدهام که مفید بودن این ابزار نه در فکر کردن به جای من، بلکه در فکر کردن در کنار من است تا روزم روانتر پیش برود.
نقطه ضعف این است که پس از جابهجایی بین این همه موضوع مختلف، تفکر خودم شروع به احساس شلوغی و درهمبرهمی میکند. من همیشه نمیخواهم ایدههای کاری با پروژههای شخصی ترکیب شوند یا طوفان فکری خلاقانه به درون تحقیقات یک مقاله نفوذ کند.
به همین دلیل است که استفاده از چیزی را شروع کردم که آن را پرامپت «قفس پرنده» مینامم.
این کار قفل یک ویژگی پنهان را در چتجیپتی باز نمیکند و یک پرامپت رسمی از شرکت اوپنآیAI (OpenAI) نیست. همچنین جایگزینی برای پروژههای چتجیپتی (ChatGPT Projects) محسوب نمیشود. این یک چارچوب ذهنی است که من از آن برای متمرکز نگه داشتن مکالمات فردی استفاده میکنم، چه در داخل یک پروژه کار کنم و چه نکنم. من از آن برای پرسوجوهایی استفاده میکنم که کوچک شروع میشوند، اما به راحتی میتوانند بعداً به یک پروژه واقعی چتجیپتی منتقل شوند.
این خیلی ساده به نظر میرسد، اما به یکی از معدود پرامپارهایی تبدیل شده است که هر روز از آن استفاده میکنم.
پرامپت قفس پرنده چیست؟
پرامپت قفس پرنده: تصور کن هر پروژهای که روی آن کار میکنم داخل قفس پرنده مخصوص به خودش زندگی میکند. ما اکنون وارد قفس [نام پروژه] میشویم. در حالی که داخل این قفس هستیم: فقط از اطلاعات متعلق به این پروژه استفاده کن، ایدهها، مثالها یا فرضهای پروژههای دیگر من را مخلوط نکن مگر اینکه به طور خاص بخواهم، اگر چیزی را ذکر کردم که به نظر میرسد به قفس دیگری تعلق دارد، متوقف شو و بپرس آیا قبل از استفاده از آن میخواهم قفسها را عوض کنم یا خیر، تا زمانی که به تو نگفتهام قفس را ترک کردهای، داخل این قفس بمان. این قفس را به عنوان یک فضای کاری اختصاصی با مرزهای مشخص در نظر بگیر.
چرا فقط از پروژههای چتجیپتی استفاده نکنیم؟
اگر کاربر چتجیپتی پلاس (ChatGPT Plus) هستید، ممکن است تعجب کنید چرا به سادگی برای هر چیزی یک پروژه ایجاد نمیکنم. من در واقع از پروژهها برای کارهای بلندمدت استفاده میکنم. آنها برای نگه داشتن چتهای مرتبط، فایلهای آپلود شده و دستورالعملهای سفارشی در یک مکان عالی هستند.
پرامپت قفس پرنده هدف متفاوتی دارد. من میتوانم از آن در داخل یک پروژه یا در یک چت معمولی هر زمان که بخهم چتجیپتی آگاهانه در یک خط فکری بماند، استفاده کنم. این موضوع کمتر درباره سازماندهی مکالمات است و بیشتر به چارچوببندی مکالمهای مربوط میشود که همین الان در حال وقوع است.
گاهی اوقات من در حال بررسی ایدهای هستم که ممکن است هرگز به یک پروژه تبدیل نشود. در مواقع دیگر، من در داخل یک پروژه موجود کار میکنم اما همچنان میخواهم چتجیپتی با یک کار به عنوان فضای کاری اختصاصی خودش رفتار کند. پرامپت قفس پرنده بدون ایجاد پوشهای دیگر، آن لایه اضافی تمرکز را به من میدهد. و برای کاربران نسخه رایگان، زمانی که پروژههای چتجیپتی در دسترس نیستند، گزینه خوبی است.
چرا پرامپت قفس پرنده کار میکند
یکی از بزرگترین نقاط قوت چتجیپتی توانایی آن در حفظ زمینه است. این معمولاً مفید است، اما گاهی اوقات من دقیقاً برعکس آن را میخواهم. وقتی در حال نوشتن یک مقاله هستم، نیازی ندارم ایدههای مربوط به لیست خرید یا برنامهریزی تعطیلاتم به درون مکالمه نفوذ کنند. پرامپت قفس پرنده با متوقف کردن من در صورت انحراف از مسیر، مرزهای روشنی ایجاد میکند.
به جای اینکه با هر مکالمه به عنوان یک فضای کاری غولپیکر رفتار کنم، به چتجیپتی میگویم که در حال ورود به یک قفس مشخص هستیم. در حالی که آنجا هستیم، باید فقط از اطلاعات متعلق به آن پروژه استفاده کند. اگر به طور تصادفی چیزی از پروژه دیگری معرفی کنم، متوقف میشود و میپرسد آیا میخواهم قفسها را عوض کنم یا به طور کامل خارج شوم.
این پرامپت خاطرات جداگانهای ایجاد نمیکند یا پروژههای شما را به طور فنی ایزوله نمیسازد. چتجیپتی همچنان در پشت صحنه به همان روش کار میکند. آنچه تغییر میکند دستوری است که به آن میدهید. با تعیین مرزهای واضح برای مکالمه، مدل را تشویق میکنید که به جای سرگردانی در ایدهها یا فرضهای مرتبط، روی یک کار متمرکز بماند.
من متوجه شدهام که مکالماتم تمیزتر، سازمانیافتهتر و بسیار راحتتر برای پیگیری در آینده به نظر میرسند.
چگونه از آن استفاده میکنم
من روزانه از پرامپت قفس پرنده برای طوفان فکری استفاده میکنم زیرا ایدههایی که امروز کار میکنند ارزش یک پروژه کامل چتجیپتی را ندارند. من فقط میخواهم برای مدت کوتاهی روی آنها تمرکز کنم. برای تحقیقات بلندمدت، این زمانی است که یک پروژه رسمی را باز میکنم.
چیزی که دوست دارم این است که ماندن در حالت تمرکز به ویژه برای کارهای خلاقانه مفید است. وقتی افکارم شروع به انحراف میکنند یا میخواهم چیزی کاملاً مرتبط بپرسم، چتجیپتی به من کمک میکند روی کار بمانم. مطمئناً، من همیشه میتوانم یک چت جدید برای دستور پخت غذا، برنامهریزی تعطیلات یا چیز دیگری شروع کنم، اما وقتی «در قفس» هستم، بیشتر احتمال دارد که متمرکز بمانم. به عنوان کسی که تشخیص بیماری بیشفعالی و نقص توجه (ADHD) دارد، این یک تغییر بزرگ است.
اگر همه چیز با هم در یک «قفس» باشد، صبح روز بعد اگر نیاز داشته باشم بعدها به آن ارجهم کنم، میتوانم دوباره آن را باز کنم. باز هم، من برای چیزی مثل این نیازی به یک پروژه ندارم، فقط باید همه چیز را برای آن روز سازماندهی کنم.
مطمئناً، این تاکتیک برای همه مفید نخواهد بود، به ویژه برای افرادی که دامنه توجه بیشتری نسبت به من دارند، اما من آن را فوقالعاده مفید میدانم.
نتیجهگیری
کتابخانههای پرامپت زیادی پر از دستورالعملهای مفید اما اغلب پیچیده وجود دارد. پرامپت قفس پرنده دقیقاً برعکس است. من میبینم که به خاطر سپردن آن آسان است و در عرض چند ثانیه، به جای اسکرول کردن میان چتها، میتوانم به کاری که روی آن کار میکردم برگردم.
اگر شما هم مانند من مرتباً بین کار، سرگرمیها و پروژههای شخصی جابهجا میشوید، این کار میتواند مکالمات شما را بسیار متمرکزتر کند. آن را امتحان کنید و نظرات خود را در کامنتها با من در میان بگذارید.