در میان سیل مداوم اخبار منفی و ناامیدکننده درباره صنعت بازی، خوب است که هر از گاهی بارقهای از اخبار خوب به دستمان برسد. امروز این خبر از طریق دادگاه قاضی جان هاجمن (John Hodgman) میآید که حکم داده بازی کردن اسلِی د اسپایر ۲ (Slay the Spire 2) در رختخواب کاملاً قانونی است — حتی اگر شخصی که در رختخواب با شماست موافق نباشد.
کمی پسزمینه، اگر نمیدانید درباره چه جهنمی صحبت میکنم: بازیگر، نویسنده و فرد همهفنحریفِ بامزه، جان هاجمن پادکستی به نام قاضی جان هاجمن (Judge John Hodgman) دارد که در آن درباره اختلافات ارائهشده به دادگاه مجازیاش قضاوت میکند.
این اختلافات ملایم معمولاً بین دوستان، اعضای خانواده یا شرکای زندگی است و شامل بحثهای دوستانه یا اختلافنظرهای غیرمعمول میشود: برای مثال، یک پرونده بهیادماندنی که اخیراً به آن گوش دادم مربوط به شخصی بود که فکر میکرد کاملاً طبیعی است که سوپ باقیمانده را به جای ریختن در سینک، در توالت بشوید و دیگری (به حق، به نظر من) فکر میکرد که این کار یک چیز لعنتی بسیار عجیب است.
هاجمن به هر دو طرف چنین پروندههایی گوش میدهد و سپس قضاوت متفکرانهای در مورد اینکه چه کسی حق دارد انجام میدهد و شاکی و متشاکی موافقت میکنند که به تصمیم او پایبند باشند. (من پرونده سوپ را لو نمیدهم: بسیار جذاب است.)
این اختلاف اخیر که نزد قاضی هاجمن آورده شده، شامل این موضوع است که آیا بازی کردن، بهویژه اسلِی د اسپایر ۲ (Slay the Spire 2)، در رختخواب با یک شریک زندگی درست است یا خیر، و واقعاً چه کسی بهتر از جان هاجمن میتواند چنین پروندهای را قضاوت کند؟ او نه تنها بازیهای رایانهای انجام میدهد (تا همین اواخر به طور منظم از بازی کردن سیمسیتی ۲۰۱۳ (SimCity 2013) استریم میکرد)، بلکه نقش کامپیوتر را نیز در تبلیغات قدیمی مک در برابر پیسی (Mac vs PC) ایفا کرد که به اشتباه سعی داشتند ما را متقاعد کنند جاستین لانگ (Justin Long) کلاهپوش و بزیدار جذابتر از جان هاجمن خجالتی اما شیکپوش است. اپل (Apple)، به چه چیزی فکر میکردی؟
در این پرونده، دان شکایت میکند که نامزدش، الیسا، بازی مورد علاقه خود، اسلِی د اسپایر ۲ (Slay the Spire 2) را روی لپتاپ در رختخوابشان بازی میکند. دان معتقد است صفحهنمایشها جایی در اتاق خواب ندارند و عادات بازی شبانه الیسا شانس او را برای خواب سالم از بین میبرد. الیسا میگوید بازی کردن قبل از خواب در واقع به خوابیدن او کمک میکند و اگر قبل از خواب مقداری بازی نکند، در به خواب رفتن مشکل دارد. چه کسی راست میگوید و چه کسی اشتباه میکند؟
خوب، همانطور که از سرنخهای ظریف زمینه مانند گفته قبلی من مبنی بر اینکه دان اشتباه میکند میدانید، دان اشتباه میکند — اما به چند دلیل. اول، دان اعتراف میکند که عادات بازی الیسا در واقع او را شبها بیدار نگه نمیدارد: نور صفحه لپتاپ او و هر ضربه یا کلیکی که انجام میدهد اصلاً با استراحت او تداخل ندارد.
هاجمن وقتی دان اعتراف میکند که وقتی میبیند الیسا لپتاپ خود را به اتاق خوابشان میآورد، از سر لجبازی قهر کرده و میرود تا روی مبل بخوابد، میگوید: «یک نبرد دلخواه را انتخاب کنید و روی آن بمانید.»
هاجمن میگوید: «یکی از دلایل اصلی ازدواج این است که کسی در اتاق با شما باشد در حالی که در حال انجام یک بازی ویدئویی هستید. وقتی دان از روی کینه برای اثبات یک نکته، تخت پیش از ازدواج را ترک میکند، الیسا، این چه احساسی به تو میدهد؟ واقعاً مشتاق ازدواج با او هستی؟»
من میدانم مکتب فکری وجود دارد که میگوید باید زمان خیره شدن به صفحه نمایش را درست قبل از خواب کاهش دهید، و برخی افراد حس مشابهی با دان دارند که اتاق خوابها فقط باید برای خوابیدن باشد و خوب، بیایید آن را «ووهو» (WooHoo) بنامیم تا به بازی ویدئویی مربوط بماند.
اما قاضی هاجمن در نهایت به نفع الیسا حکم میدهد زیرا، صادقانه بگویم، دان واقعاً پروندهای ندارد: او به خاطر عادات بازی الیسا خواب خود را از دست نمیداد، او فقط معتقد بود که الیسا باید فلسفه خواب یکسانی داشته باشد. و از آنجایی که او نامزد الیسا است و نه، میدانید، پدرش، هاجمن حکم داد که الیسا میتواند خودش تصمیم بگیرد که چه کاری میخواهد قبل از رفتن به خواب انجام دهد.
من فکر میکنم این یک حکم منطقی است، اگرچه من یک نکته مبهم دارم: به عنوان یک متخصص حقوقی خودم (من ۱۵ سال پیش یک کلاس حقوق کسبوکار در کالج محلی گذراندم و نمره B گرفتم) فکر میکنم هاجمن باید از این پرونده و هر پروندهای که مربوط به خواب است، کنارهگیری میکرد، زیرا او به طور مکرر یک شرکت تشک را در پادکست خود تبلیغ میکند. نمونه کلاسیک تضاد منافع و مبنایی برای تجدیدنظر.
شما میتوانید کل پرونده را در یوتیوب (YouTube) تماشا کنید یا پادکست قاضی جان هاجمن را از اینجا دانلود کنید.