عملکرد پردازنده ۱۴ آنگستروم اینتل در رقابت با فناوری A14 تایوان

بر اساس اظهارات مدیران اینتل، فناوری ساخت ۱۴ آنگستروم این شرکت عملکردی در محدوده ۵ درصد نسبت به گره A14 شرکت تایوانی TSMC ارائه خواهد داد.

تتیم تحریریه۴ دقیقه مطالعه۰ بازدیدهمین حالا
عملکرد پردازنده ۱۴ آنگستروم اینتل در رقابت با فناوری A14 تایوان

انتظار می‌رود فناوری ساخت ۱۴ آنگستروم (14A) شرکت اینتل (Intel) عملکردی در «محدوده ۵ درصد» گره تولیدی A14 شرکت تی‌اس‌ام‌سی (TSMC) ارائه دهد. این مطلب را ناگا چاندراسکاران (Naga Chandrasekaran)، مدیر ارشد فناوری و عملیات و همچنین مدیر کل بخش ریخته‌گری اینتل (Intel Foundry)، به شرکت بانکداری سرمایه‌گذاری کی‌بنک (KeyBanc) اعلام کرده است. با توجه به سابقه تی‌اس‌ام‌سی (TSMC) در ارائه مداوم دستاوردهای عملکرد، توان مصرفی و مساحت (PPA) با هر گره جدید، این خبر ممکن است کاملاً خوب به نظر برسد. با این حال، این اظهارنظر مستحق بررسی دقیق‌تری است.

ارائه عملکرد «در محدوده ۵ درصد» یک اظهارنظر مبهم است که می‌تواند به این معنا باشد که فناوری 14A پنج درصد سریع‌تر از A14 خواهد بود، یا اینکه 14A پنج درصد کندتر از A14 خواهد بود. در حالی که عملکرد «در محدوده ۵ درصد» در مقایسه با رقیب مستقیم هم‌رده ممکن است یک موقعیت رقابتی خوب به نظر برسد، در سال‌های اخیر فناوری‌های پردازشی اینتل در زمینه تراکم ترانزیستور از گره‌های تی‌اس‌ام‌سی (TSMC) عقب‌تر بوده‌اند و در زمینه عملکرد یا توان مصرفی رقابتی باقی مانده‌اند. این موضوع تا حد زیادی به تمرکز تاریخی اینتل بر عملکرد پردازنده مرکزی (CPU) نسبت داده می‌شود، نه لزوماً تراکم ترانزیستور، زیرا کارخانه‌های خود این شرکت هزینه‌های اضافی مرتبط با دای‌های بزرگ‌تر را جبران کرده‌اند.

در واقع، پردازنده‌های واقعی در حال عرضه نشان می‌دهند که فناوری 18A اینتل حداقل در حداکثر فرکانس قابل دستیابی پردازنده مرکزی با گره N2 شرکت تی‌اس‌ام‌سی (TSMC) رقابتی است؛ زیرا پردازنده کور اولترا ایکس ۹ ۳۸۸اچ (Core Ultra X9 388H) «پنتر لیک» (Panther Lake) اینتل می‌تواند به فرکانس ۵.۱۰ گیگاهرتز (در توان توربو حداکثر ۸۰ وات) برسد، پردازنده ایپک ۹۵۸۶اف (EPYC 9586F) شرکت ای‌ام‌دی (AMD) بالاترین کلاک تک‌هسته‌ای ۵.۰ گیگاهرتز (در توان پیش‌فرض ۵۰۰ وات پردازنده) را دارد، پردازنده A20 Pro اپل (Apple) می‌تواند به ۴.۹۳ گیگاهرتز دست یابد، در حالی که پردازنده M6 اپل (Apple) می‌تواند به ۴.۷۸ گیگاهرتز برسد. این اعداد نباید مستقیماً به عبارتی مانند «فناوری 18A به میزان X درصد سریع‌تر از N2 است» تبدیل شوند، زیرا پردازنده‌ها از معماری‌ها، ولتاژها، کتابخانه‌های سلول استاندارد، محدوده‌های حرارتی و پیاده‌سازی‌های فیزیکی متفاوتی استفاده می‌کنند. با این حال، آن‌ها یک نقطه مرجع مفید در دنیای واقعی ارائه می‌دهند: پردازنده‌های موجود N2 مزیت فرکانسی قابل توجهی نسبت به 18A نشان نمی‌دهند. اگر چیزی باشد، بالاترین فرکانس‌های مشاهده‌شده پردازنده مرکزی به نفع فرآیند اینتل است.

بر اساس برآوردهای داخلی، اینتل رسماً اعلام می‌کند که در مقایسه با فناوری از پیش سریع 18A خود، انتظار می‌رود گره 14A این شرکت عملکرد ۱۵ تا ۲۰ درصد بالاتری در همان توان، یا مصرف انرژی ۲۵ تا ۳۵ درصد کمتر در همان فرکانس و تعداد ترانزیستور ارائه دهد. در مقابل، شرکت تی‌اس‌ام‌سی (TSMC) انتظار دارد گره A14 این شرکت ۱۰ تا ۱۵ درصد سریع‌تر از N2 در همان توان، یا مصرف انرژی ۲۵ تا ۳۰ درصد کمتر در همان کلاک‌ها و تعداد ترانزیستور باشد.

ترکیب فرکانس‌های مشاهده‌شده پردازنده مرکزی 18A اینتل و N2 شرکت تی‌اس‌ام‌سی (TSMC) با افزایش ۱۵ تا ۲۰ درصدی اعلام‌شده 14A توسط اینتل و افزایش فرضی ۱۰ تا ۱۵ درصدی A14 توسط تی‌اس‌ام‌سی (TSMC)، معمولاً حتی در محافظه‌کارانه‌ترین سناریوها برای اینتل، یک مزیت عملکردی متوسط برای 14A در مقایسه با A14 را پیشنهاد می‌کند. بنابراین، انتظار جدید اینتل مبنی بر اینکه 14A «در محدوده ۵ درصد» A14 خواهد بود، به طور قابل توجهی کمتر از چیزی است که ممکن است از مشخصات پردازشی منتشر شده این شرکت استنباط شود، حتی اگر عبارت «در محدوده ۵ درصد» به ما نگوید که اینتل انتظار دارد کدام فرآیند پیشتاز باشد.

در واقع، مزایای فناوری 14A اینتل نسبت به گره A14 شرکت تی‌اس‌ام‌سی (TSMC) را می‌توان با استفاده از بالاترین کلاک‌های پردازنده مرکزی مشاهده‌شده 18A و N2 همراه با پیش‌بینی‌های عملکردی رسمی هم‌توان (iso-power) اینتل و تی‌اس‌ام‌سی (TSMC) محاسبه کرد.

با در نظر گرفتن پردازنده‌های Core Ultra X9 388H اینتل و EPYC 9586F شرکت ای‌ام‌دی (AMD) به عنوان نقاط شروع، پیش‌بینی‌های عملکردی رسمی هم‌توان حاکی از مزیت عملکردی بالقوه ۲ تا ۱۱.۳ درصدی برای 14A نسبت به A14 است، که به ترکیب فرض‌های عملکرد فرآیند بستگی دارد.

با استفاده از پردازنده M6 اپل (Apple) به عنوان مرجع N2 در دنیای واقعی، یک محاسبه مشابه، مزیت ضمنی ۶.۵ تا ۱۶.۲ درصدی را برای 14A اینتل نسبت به A14 شرکت تی‌اس‌ام‌سی (TSMC) فراهم می‌کند. حتی بدترین ترکیب ممکن برای اینتل - یعنی گره 14A تنها ۱۵+ درصد به دست آورد در حالی که A14 به ۱۵+ درصد کامل دست یابد - گره اینتل رازی فراتر از تخمین «در محدوده ۵ درصد» ارائه شده توسط ناگا چاندراسکاران قرار می‌دهد.

باید به صراحت ذکر شود که محاسبات ما فرکانس‌های پردازنده مرکزی 14A یا A14 را پیش‌بینی نمی‌کنند، زیرا ما از کلاک‌های معماری‌های فعلی پردازنده مرکزی با ادعاهای بهبهود برای فناوری‌های پردازشی آینده استفاده می‌کنیم. این محاسبه در درجه اول برای نشان دادن آنچه اعداد منتشر شده شرکت‌ها نسبت به محصولات امروزی دلالت دارند، مفید است.

ارزیابی «در محدوده ۵ درصد» اینتل یک سوال جالب ایجاد می‌کند: چرا اینتل انتظار دارد 14A و A14 به این اندازه به یکدیگر نزدیک باشند در حالی که دستاوردهای پردازشی منتشر شده شرکت‌ها شکاف بزرگتری را نشان می‌دهند؟ شاید ارزیابی اینتل شامل عواملی باشد که این محاسبات ساده آن‌ها را ثبت نمی‌کنند. یا شاید رئیس بخش ریخته‌گری اینتل از کتاب لیپ-بو تان (Lip-Bu Tan) رئیس خود پیروی کرده و اکنون ترجیح می‌دهد کمتر وعده دهد.


منبع: tomshardware.com

نظرات۰

برای نوشتن نظر، وارد حساب خود شوید.

ورود / ثبت‌نام

هنوز نظری ثبت نشده — اولین نفری باش که نظر می‌دهد.