قابلیت حالت سینمایی (Cinematic Mode) که برای اولین بار با سری آیفون ۱۳ (iPhone 13) معرفی شد، گامی بزرگ در جهت دموکراتیک کردن فیلمبرداری حرفهای بود. با این حال، گذشت زمان نشان داده که اپل (Apple) توجه چندانی به توسعه و رفع اشکالات اساسی این ویژگی نداشته است. یک آزمایش ویدئویی اخیر به خوبی نشان میدهد که چرا این قابلیت با وجود پتانسیل بالا، همچنان فیلمسازان آماتور و کاربران حرفهای را ناامید میکند.
در این آزمایش، از یک دستگاه آیفون ۱۶ پرو مکس (iPhone 16 Pro Max) برای ثبت مصاحبهای در فضایی باز استفاده شد. چالش اصلی، تفکیک دقیق سوژه در پیشزمینه از پسزمینه پیچیده شامل نردهها و مناظر دوردست بود. اگرچه خروجی نهایی در نگاه اول قابل قبول به نظر میرسد، اما بررسی دقیقتر نشاندهنده خطاهای آشکار پردازشی مانند هالههای نور اطراف سوژه، پرش فوکوس ناخواسته روی اجزای پسزمینه هنگام حرکت سر و تغییرات ناگهانی عمق میدان است.
این در حالی است که تراشههای قدرتمند امروزی اپل و واحدهای پردازش عصبی پیشرفته آنها (Neural Engine) توانایی بسیار زیادی در درک صحنه و تفکیک لایههای تصویر دارند. ویژگیهایی مانند فوکوس خودکار هوشمند و شبیهسازی عمق میدانی که توسط شرکتهایی مانند سونی (Sony) یا سامسونگ (Samsung) در دوربینهای حرفهای و گوشیهای رقیب دنبال میشود، توقعات کاربران را بالاتر برده است. بیتوجهی اپل به بهروزرسانی جدی این ابزار، به ویژه برای فیلمسازان جوانی که دسترسی به تجهیزات گرانقیمت ندارند، یک فرصت از دست رفته محسوب میشود.
شاید کاربران عادی و مخاطبان عام متوجه این خطاهای جزئی در ویدیوها نشوند، اما برای کسانی که به دنبال خلق آثار سینمایی واقعی با گوشی هوشمند هستند، این عیوب غیرقابل چشمپوشی است. انتظار میرود اپل در نسلهای آینده، با تکیه بر الگوریتمهای پیشرفته هوش مصنوعی، دقت حالت سینمایی را به سطح استاندارد یک دوربین حرفهای نزدیکتر کند.