شرکت متا (Meta) برنامههای خود را برای ساخت و نصب یک کابل زیردریایی جدید اعلام کرده است که فرانسه و ایالات متحده را با سرعت سرسامآور ۱ پتابیت بر ثانیه (1 Pbps یا معادل ۱۰۰۰ ترابیت بر ثانیه) به یکدیگر متصل میکند. این کابل به پیشرفتهترین کابل زیردریایی در طول خود تبدیل خواهد شد و سیستم کابلی آنجانا (Anjana) با ظرفیت 0.5 پتابیت را پشت سر خواهد گذاشت؛ البته به طعنه، نه به معنای واقعی.
کابل آنجانا از اسپانیا تا ایالات متحده امتداد دارد و مسافتی معادل ۴۴۲۵ مایل را با سرعت نسبتاً آرام ۴۸۰ ترابیت بر ثانیه به لطف ۲۴ جفت فیبر نوری پوشش میدهد. اما کابل پتال (Petal) همهچیز را یک قدم جلوتر میبرد و با استفاده از ۴۸ جفت فیبر و یک راهکار مبتنی بر فیبر دو هستهای (با ۲۴ جفت برای هرکدام) به پهنای باند ۱ پتابیت در مسافتهای بیناقیانوسی دست مییابد.
شرکت متا ادعا میکند که این کابل جدید ظرفیت شبکه کافی برای این را خواهد داشت که ۷۵ درصد از جمعیت کره زمین بتوانند به طور همزمان به پخش موسیقی بپردازند؛ البته مشروط بر اینکه به فایلهای MP3 با نرخ ۱۶۰ کیلوبیت بر ثانیه یا کمتر بسنده کنند. خبری از استریم بدون افت کیفیت برای شما نخواهد بود.
در هر صورت، برای تجربه تئوری این موسیقی باید مدتی صبر کنید. متا میگوید که انتظار میرود کابل پتال در سال ۲۰۲۹ وارد مدار خدمترسانی شود. این کابل با همکاری شرکتهای انئیسی (NEC) و سومیهتوکو الکتریک اینداستریز (Sumitomo Electric Industries) ساخته خواهد شد و شرکت اورنج (Orange) نیز از فرود آن در فرانسه پشتیبانی میکند.
کابلهای زیردریایی ممکن است در صدر ذهن بسیاری از کاربران اینترنت نباشند، اما برای نحوه عملکرد دنیای متصل امروز ما حیاتی هستند و در نتیجه اغلب موضوع توطئههای خرابکارانه بودهاند. با ادامه رشد تعداد دستگاههای متصل، اهمیت این کابلها بیش از پیش افزایش مییابد. و آنها باید هم سریع و هم قابلاعتماد باشند.
متا میگوید تصمیمی که برای استفاده از طراحی فیبر دو هستهای در کابل پتال اتخاذ کرده، در کنار عملکرد فوقالعاده، پیچیدگیهایی را نیز به همراه داشته است. به حداقل رساندن تداخل متقابل (Crosstalk) و همچنین اطمینان از تضعیف پایین سیگنال در طول کابل از اهمیت بالایی برخوردار است.
راهحل مقابله با تضعیف سیگنال شامل استفاده از سیلیکای مصنوعی فوقالعاده خالص در طول ساخت پیشفرم (Preform) است، در حالی که تداخل متقابل با «کنترل دقیق ضریب شکست بالا در هستهها در مقایسه با ضریب شکست پایینتر در محیط پیرامون و انتشار متقابل سیگنالهای نوری» به حداقل میرسد.
متا میگوید یک کابل زیردریایی با این طول معمولاً به حدود ۱۰۰ تکرارکننده (Repeater) نیاز دارد تا سیگنال را بدون افت کیفیت از یک سر به سر دیگر برساند. کابل پتال از تکرارکنندههای ۹۶ آمپری تکبدنه استفاده میکند که هرکدام مجهز به تقویتکننده فیبر تکهستهای و رابط ورود/خروج فن (FIFO) هستند تا فیبر دو هستهای را در داخل تکرارکننده به دو فیبر تکهستهای تبدیل کنند و پس از تقویت، دوباره آن را به فیبر دو هستهای برگردانند. تئوری پشت این رویکرد این است که به پتال اجازه میدهد کارایی و قابلیت اطمینان فراهم شده توسط تقویتکننده تکهستهای را حفظ کند.
در خصوص اینکه چرا متا احساس نیاز میکند چنین کابلی را بسازد، به تمایل این شرکت برای به ارمغان آوردن «ظرفیت بیشتر، تابآوری قویتر و زیرساختی آیندهنگرانه برای اروپا همزمان با افزایش تقاضا برای ارتباطات و اتصال قابلاعتماد» اشاره شده است. امیدواریم فیبر دوهستهای برای کوسههای معمولی دو برابر لذیذتر نباشد!
منبع: tomshardware.com