شرکتهای فناوری به تدریج فضای جشنوارههای فیلم را تسخیر کردهاند، اما پروژه مخفی و جدید شرکت متا (Meta) تناسب کاملی با جشنواره بینالمللی فیلم تورنتو (Toronto International Film Festival) امسال داشت؛ هم به خاطر قابلیتهای سرگرمی آن و هم به این دلیل که حس حضور مستقیم در یک فیلم را تداعی میکند. نه چندان دور از جایی که قرار بود فیلم جدید زک اسنایدر (Zack Snyder) را تماشا کنم، یک گالری موقت میزبان ارائههای کلیدی مخفیانه بود که هر کدام تنها یک مخاطب داشتند و یک مدیر اجرایی خوشپوش حوزه سرگرمی با صداقت عجیبی صحبت میکرد.
او با آهی گفت: «ما... خودآگاه هستیم.» این روش عجیبی برای شروع یک سخنرانی بازاریابی است، اما به طرز شگفتآوری خوشآمدگویی محسوب میشود، زیرا افکاری را انعکاس داد که احتمالاً در ذهن هر کسی که تاکنون کره واقعیت مجازی دستوپاگیر این صنعت و هدستهای بسته آن شبیه به عینک اسکی را رد کرده، وجود داشته است. هدست متا کوئست (Meta Quest) (و مشابه آن، اپل ویژن پرو (Apple Vision Pro)) دقیقاً جامعه را به سمت فیلم «بازیکن شماره یک آماده» (Ready Player One) هدایت نکردهاند و شاید هم به نفع ماست. با این حال، معرفی ابزار جدید و سرگرمیمحور متا، یعنی عینک واقعیت مجازی متا (Meta VR Glasses) که بهار آینده عرضه میشود، ممکن است به اندازه کافی متفاوت باشد تا افراد تردیدی مانند من را جذب کند؛ از جمله این حقیقت که پوشیدن آنها باعث نمیشود حس کنید در اپیزودی از سریال «آینه سیاه» (Black Mirror) حضور دارید.
این عینکها در تمام ابعاد و اهداف، یک جفت عینک تیره و شیک هستند. آنها هنوز هم برآمدگی قابلتوجه یک دستگاه واقعیت مجازی را دارند، اما بیشتر شبیه به شخصیت سایکلوپس (Cyclops) در مردان ایکس هستند تا جانی منمونیک (Johnny Mnemonic). این عینکهای سادهشده دارای کابل هستند که به یک «پک» به اندازه یک آیفون متصل میشود؛ یک بسته باتری و کامپیوتر که میتوانید آن را در جیب یا کیف دستی خود قرار دهید یا به کمربند خود متصل کنید. شارژ سریع ۴۵ واتی (45W) احتمالاً به کار خواهد آمد، زیرا این دستگاه تنها انرژی لازم برای سه ساعت پخش مداوم را ذخیره میکند، اما این لوازم جانبی آویزان با توجه به پیشجویان بزرگتر و سنگینتر دستگاه، معاوضه چندان آزاردهندهای نیست. خود عینکها تنها حدود صد گرم (یک چهارم پوند) وزن دارند، در حالی که وزن متا کوئست (Meta Quest) بین پانصد تا شست گرم است.
با این حال، بزرگترین ارتقاء نسبت به متا کوئست (Meta Quest)، نبود کامل کنترلرهای دستی و اتکا به ژستهای فیزیکی است. دستگاه معادل شرکت اپل (Apple) از قبل این ویژگی را دارد، اما عینک واقعیت مجازی متا (Meta VR Glasses) این فرصت را فراهم میکند که از این حرکات تند و نیشگون گرفتنها بدون احساس اینکه در دام فیلم «اره» (Saw) هستید، استفاده کنید.
تنظیمات اولیه بسیار ساده به نظر میرسند، از جمله پدهای بینی قابل تعویض در اندازههای مختلف و لنزهایی که میتوانید به چپ و راست بلغزانید تا از قرار گرفتن آنها در فاصله صحیح اطمینان حاصل کنید. هنوز اطلاعات رسمی در مورد کارهایی که باید انجام دهید اگر عینک طبی به چشم میزنید وجود ندارد، اما برخی از افشاسازیها حاکی از آن است که قابلیت لنزهای طبی در دستور کار قرار دارد. دوربینهای کوچک در کنار دستههای عینک، حرکات جزئی مانند استفاده از شصت برای تقلید اسکرول کردن روی یک ریموت لمسی، یا نیشگون گرفتن یک دکمه نامرئی را ثبت میکنند که به نوبه خود منوهای متصل به فضای اطراف شما را فعال و جابجا میکنند. دوربینهای جلو، دید معمولی شما را با کمی تفاوت بازسازی میکنند. جهان اطراف شما به طور محسوسی نویزدارتر میشود (به این معنا که پر از نویز دیجیتال است) و نرخ فریم دقیقاً با لامپهای فلورسنت هماهنگ نیست، بنابراین ممکن است هنگام نگاه کردن به سطوح واقعی از پشت رابط کاربری شناور، کمی سوسو زدن مشاهده کنید.
با این حال، ناوبری در جهان واقعی احتمالاً همچنان یک چالش خواهد بود و ویژگیهای هولوگرام این فناوری (و صدای فضایی) برای تماس تصویری بخشی از نسخه نمایشی نبودند. با این حال، عینک واقعیت مجازی متا (Meta VR Glasses) بیشتر برای نشستن و تماشا کردن فیلم و تلویزیون طراحی شده است تا واقعیت افزوده. با صفحه نمایش ۵K ساخته شده از پنلهای میکرو اولد (micro OLED)، ۳۷ پیکسل در هر درجه، و بهبودهای دالبی ویژن (Dolby Vision)، شما یک تصویر با کیفیت بسیار بالا دریافت میکنید و ناوبری در آن نیز گیمفای شده است. هنگامی که حرکات چشم خود را با مکاننما هماهنگ میکنید، صرفاً نگاه کردن به یک آیکون برنامه آن را روشن میکند. کافی است برای انتخاب، نیشگون بگیرید. اما محصولات واقعی چیست؟ خب، این جایی است که هم چیز جالب میشود.
علاوه بر تمام سرویسهای استریم محبوب شما (پرایم ویدیو (Prime Video)، یوتیوب (YouTube)، دایرکتتیوی (DIRECTV)، ایامسی پلاس (AMC+)، کرانچیرول (Crunchyroll)، پلکس (Plex)، و مهمتر از همه، توبی (Tubi))، شرکت متا (Meta) با شرکت آیمکس (IMAX) همکاری کرده است تا دنیای فیلمهای تمامفریم و با نسبت تصویر ۱:۴۳:۱ آیمکس را به هدست شما بیاورد. در حال حاضر، این قرار است تنها راه برای تماشای چیزی مانند فیلم «اودیسه» (The Odyssey) با نسبت تصویر بومی آن در خارج از تعداد انگشتشماری سینما باشد. متأسفانه، این گزینه در طول نسخه نمایشی محدود فناوری ما در دسترس نبود، اما این امر عینک واقعیت مجازی متا (Meta VR Glasses) را حتی از دیسکهای بلوری (Blu-ray) و اولترا اچدی (UHD) متمایز میکند، که تنها به اندازه تلویزیون اچدی شما یعنی نسبت حقیرانه ۱۶:۹ گسترش مییابند. با فیلمهایی مانند «اودیسه» (The Odyssey)، «گناهکاران» (Sinners) و «تلماسه: قسمت سوم» (Dune: Part Three) که منعکسکننده تقاضای رو به رشد برای این فرمت هستند و به طور کامل برآورده نمیشوند، این بهترین گزینه جایگزین است.
اما تماشای واقعی یک فیلم در یکی از این دستگاهها چگونه است؟ خب، شما چند گزینه دارید. برای بیشتر فیلمها، یک صفحه نمایش در فاصله مشخصی ظاهر میشود که در نهایت میتوانید آن را به عقب یا جلو ببرید. این ویژگی هنوز در دسترس نبود و بخشی از صفحه نمایش را خارج از میدان دید عینک باقی گذاشت که چندان ایده آل نیست، اما هنوز روزهای اولیه است زیرا این محصول چندین ماه با عرضه فاصله دارد. گزینه دوم شما، برای فیلمها و تجربیات خاص، یک اتاق نمایش واقعیت مجازی «سینمای همهجانبه» (Immersive Cinema) توسط شرکت ILM است که همگام با خود فیلم ساخته شده است. برای این نسخه نمایشی دیزنی پلاس، من فیلم «انتقامجویان: جنگ ابدیت» (Avengers: Infinity War) را انتخاب کردم - به طور خاص، صحنهای که ثور قدرت یک ستاره در حال مرگ را مهار میکند تا چکش جدید خود، استورمبرکر را بسازد. اگر تا به حال خیالپردازی کردهاید که در حالی که روی یک صندلی در یک کارخانه فضایی چرکین نشستهاید و گدازه از اطراف صفحه نمایش به اطراف میپاشد، فیلم تماشا کنید، شانس با شما یار است. برای محصولات مارول و جنگ ستارگان، محیطهایی مانند تاتوئین و برج انتقامجویان به نظر میرسد در دست ساخت هستند.
بخش سهبعدی نیز چندان بد نیست (همانطور که از کلیپ کوتاه «دکتر استرنج در مولتیورس جنون» (Doctor Strange in the Multiverse of Madness) مشخص است)، اگرچه این اثر بیشتر یا کمتر از اکثر تلویزیونهای سهبعدی فعلی همهجانبه نیست. در زمان عرضه، محتوای سهبعدی از سرویسهایی مانند اچبیاو مکس (HBO Max)، پارامونت پلاس (Paramount+) و پیکاک (Peacock) در دسترس خواهد بود. با این حال، جایی که هم چیز واقعاً بدیع میشود، تغییر از فیلمها به ورزش است، جایی که شما این گزینه را دارید که نه تنها بازی انتخابی خود را با میدان دید ۱۸۰ درجه تماشا کنید - در این مورد، بازی شماره ۴ فینال انبیای (NBA) سال ۲۰۲۶؛ زنده باد نیکس (Knicks) - بلکه روی صندلیهای مختلف کنار زمین بنشینید و به اطراف نگاه کنید. این جادو نیست؛ افراد در متا (Meta) دوربینهایی را به طور مناسب برای ثبت این اثر قرار دادهاند، بنابراین بازیهای آینده باید برای این نوع پخش مجهز شوند اگر میخواهید، به عنوان مثال، به اسپایک لی (Spike Lee) در حالی که با خوشحالی بالا و پایین میپرد، دست تکان دهید. از طرف دیگر، بین فینال انبیای (NBA) و جام جهانی فیفا (FIFA World Cup)، اگر این تابستان چیزی را ثابت کرده باشد، این است که ورزش یک رویداد اجتماعی است، بنابراین بستن خود به این روش در بهترین حالت ممکن است یک پشتیبان برای برنامههایی باشد که به هم میخورند.
بلندگوهای روی عینک - که میتوانید با استفاده از دکمههای کوچک در امتداد پایین دستهها آنها را کنترل کنید - یک تجربه صدای فراگیر کاملاً همهجانبه را با courtesy دالبی اتمس (Dolby Atmos) ارائه میدهند. این ویژگی برای انجام بازیهای مبتنی بر موسیقی مانند «بیت سیبر» (Beat Saber) مفید است که یکی از ۷۵ بازی داخلی موجود در هنگام عرضه است (این نسخه خاص برای قابلیتهای بدون دست دستگاه بهبود یافته بود) علاوه بر این، امکان استریم مستقیم بازیها به هدست از طریق «ایکسباکس کلود گیمینگ» (XBOX Cloud Gaming) نیز وجود دارد. شما همچنین این گزینه را دارید که رسهای اجتماعی را اسکرول کنید و روی یک کیبورد جذاب که روی سطوح صاف در جلوی شما پروژکتور شده است تایپ کنید، در حالی که به دستهای ارواح دیجیتال خود و درخشش طیفی آنها نگاه میکنید. این نوآوری احتمالاً پس از مدتی کهنه خواهد شد، اما در ابتدا، اگر تا به حال از این نوع فناوری استفاده نکرده باشید، بسیار هیجانانگیز است - که به نظر میرسد بازار هدف عینک واقعیت مجازی متا (Meta VR Glasses) باشد. البته، قابلیت کار نیز وجود دارد؛ شما میتوانید مک یا پیسی خود را به این فضای مجازی، یا به صورت بیسیم یا از طریق USB-C منتقل کنید.
از سوی دیگر، برچسب قیمت ۱,۲۹۹.۹۹ دلاری این دستگاه - که بیش از یک تلویزیون مناسب و پخشکننده بلوری روی هم است - ممکن است مانعی برای مصرفکننده متوسطی باشد که هنوز پای خود را در دنیای واقعیت مجازی نگذاشته است. مگر اینکه متا قصد داشته باشد دموهای فناوری بسیار درگیرکنندهای را برای هر خریدار بالقوه عرضه کند. تنها راه برای متقاعد شدن از این فناوری این است که آن را شخصاً تجربه کنید، کاری که بازسازی روی صفحه تخت (مثلاً یک ویدیوی یوتیوب) نمیتواند به طور کامل منتقل کند. احساس فروشگاه آبنبات هنگام پوشیدن یکی از اینها و چرخیدن برای دیدن یک فضای کاملاً (یا نیمه) رندر شده در پشت سرتان که منتظر پر شدن است، وجود دارد.
مشکلاتی وجود دارد که هنوز باید تا زمان عرضه برطرف شوند، مانند خیرگی ناشی از منابع نور پشت سر شما که به میدان دید شما نشت میکند (احتمالاً تنها جنبه منفی باز کردن آن عینکها)، اما کج کردن سر به این طرف یا آن طرف احتمالاً میتواند آن مسئله را حل کند. همچنین بخشی از نسخه نمایشی فناوری نبود توانایی تغییر جهت دقیقاً در میدان دید افقی شما که یک صفحه نمایش مشخص ظاهر میشود، اما این چیزی بود که مهندسان متا به صورت لحظهای برای ما نشان دادند، با این وعده که در نهایت خودمان قادر خواهیم بود این کار را انجام دهیم. درست مانند پاها در متاورس (Metaverse)، این ویژگی در راه است، عزیزم.
ببینید، اعتماد به فناوریهای بزرگ در جهان روزبهروز تیرهوتار ما دشوار است و چه کسی میداند که این فصل خاص از شرکت چه دادههایی را برای مهار یا فروش تلاش خواهد کرد. اما صف سرویسهای استریم و ویژگیهای مشاهده ارائه شده، عینک واقعیت مجازی متا (Meta VR Glasses) را به یکی از جذابترین تحولات در این زمینه تبدیل میکند اگر در مورد ورود به فضاهای مجازی مردد هستید. در مقایسه با دستگاههای موجود در بازار، گشودگی طراحی - که همچنان به شما اجازه میدهد هر از گاهی نگاهی بیندازید و نسبتاً به راحتی به دنیای واقعی بازگردید - نوعی سازش را ایجاد میکند که افراد تردیدی مانند من ممکن است بتوانند آن را بپذیرند. اگر هیچ چیز دیگری نباشد، این روش راحتتر و کمی شرمآورتر از خرید یک بلیط آیمکس بازار سیاه در ایبی (eBay) است.
منبع: ign.com