در ماه مه امسال، مایکروسافت اعلام کرد که اگر از علاقهمندان به بازی هستید، رم ۳۲ گیگابایتی اکنون پیکربندی آیندهنگرانه و بدون نگرانی برای بازی است و رم ۱۶ گیگابایتی نقطه شروع عملی جدیدی برای کسانی است که میخواهند تجربه روانی با ویندوز ۱۱ (Windows 11) داشته باشند. با این حال، به نظر میرسد این شرکت از ادعای خود عقبنشینی کرده و طبق گزارش ویندوز لیتست (Windows Latest)، تمام ارجاعات به این مطلب را از وبسایت مرکز یادگیری ویندوز حذف کرده است.
مایکروسافت پیشتر در نوامبر ۲۰۲۵ وبلاگی با عنوان «چگونه راهاندازی رایانه گیمینگ خود را بهینهسازی کنید» منتشر کرده بود که در آن گفته بود ۳۲ گیگابایت ظرفیت ایدهآل برای گیمرهای هاردکوری است که بهترین کیفیت ممکن را برای بازیهای AAA میخواهند یا به طور گسترده از مادها استفاده میکنند. با این حال، این صفحه دیگر در دسترس نیست و افرادی که تلاش میکنند به این لینک سر بزنند، به طور خودکار به صفحه اصلی مرکز یادگیری هدایت میشوند.
بسیاری از تولیدکنندگان بار دیگر در حال عرضه لپتاپهایی با تنها ۸ گیگابایت رم هستند. مایکروسافت نیز بخشی از این اقدام است، زیرا مدلهای ارزانقیمت سرفیس گو (Surface Go) و سرفیس لپتاپ گو (Surface Laptop Go) را کنار گذاشت و نسخههای پایه ۸ گیگابایتی سرفیس پرو ۱۲ (Surface Pro 12)، سرفیس لپتاپ ۱۳ (Surface Laptop 13) و سرفیس لپتاپ برای کسبوکار را معرفی کرد. خوشبختانه، ردموند کاربرانی را که توانایی خرید رم گرانقیمت را ندارند به حال خود رها نکرده است، چرا که اخیراً تعهد داده است سیستمعامل را بهینهسازی کند و ردپای حافظه آن را تا سال جاری کاهش دهد.
با وجود اینکه مشخصات حداقل ویندوز ۱۱ تنها به ۴ گیگابایت نیاز دارد، فراوانی بسیاری از برنامهها و رابطهای مبتنی بر وب در این سیستمعامل حافظه زیادی را در بسیاری از سیستمها مصرف میکند. در حالی که استفاده از React و WebView2 مبتنی بر وب برای توسعهدهندگان آسانتر است، اما آنها به اندازه برنامههایی که برای اجرا به صورت بومی روی ویندوز ساخته شدهاند کارآمد نیستند. این موضوع زمانی که حافظه ارزان و فراوان بود مشکلی ایجاد نمیکرد، زیرا افراد میتوانستند تنها با صرف چند دلار رایانههای ویندوزی خود را ارتقا دهند. با این حال، اکنون که ماژولهای حافظه گران هستند و یافتن بهترین قیمتها برای کیتهای DDR5 و DDR4 دشوار است، توسعهدهندگان ناچار خواهند شد نرمافزار خود را به گونهای بهینهسازی کنند که از کمترین میزان حافظه استفاده کند.
این در واقع همان کاری است که برنامهنویسان ویندوز در دهههای ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی انجام میدادند؛ زمانی که هر مهندس مایکروسافت یک کرنومتر دریافت میکرد تا مطمئن شود کارشان حتی روی سختافزار محدود آن زمان سریع باقی میماند. حتی تسک منیجر (Task Manager) اصلی، که توسط همان شخصی ساخته شد که پشتیبانی از فایل زیپ را به ویندوز اضافه کرد، تنها ۸۰ کیلوبایت حجم داشت تا بتواند به آرامی روی سختافزارهای ضعیف دهه نود میلادی اجرا شود.
امید است که هم مایکروسافت و هم توسعهدهندگان برنامه از پس چالش ناشی از کمبود حافظه برآیند و دوباره ویندوز را کارآمد سازند. این امر بهویژه از آن رو اهمیت دارد که مایکروسافت اکنون با رقابتی از سوی مکاوس (macOS) و لینوکس (Linux) روبهرو است (اگرچه ویندوز همچنان تا به امروز محبوبترین سیستمعامل است).