فرد بیباکی به نام TrashBench مشغول آزمایش خنککنندگی با آبِ دای مستقیم (direct die) روی کارتهای گرافیک بوده است. نکته اجتنابناپذیر این است که آنها بلوک آب فلزی را از این معادله حذف کردهاند. با وجود نتایج اولیه همراه با نشتی و نگرانیهای فراوان درباره آسیب آب به قطعات گرانقیمتی که وارد این آزمایش شدهاند، برخی از نتایج نهایی به طرز شگفتآوری جذاب هستند.
میزبان استرالیایی آزمایشگاه مرگ پردازندههای گرافیکی پرسید: «در تلاش خود برای رسیدن به بلوک آب بینقص، متوجه شدم که چرا اصلاً به فلز نیاز داریم؟ چرا نمیتوانیم آب را مستقیماً روی سیلیکون عریان پمپ کنیم؟ به نظر من که منطقی است.»
TrashBench این پروژه را با آگاهی کامل از احتمال بروز نشتی آغاز کرد. به همین دلیل، یک کارت گرافیک جیفورس RTX 3060 (GeForce RTX 3060) از کار افتاده برای تستهای اولیه امکانسنجی انتخاب شد. اندازهگیریها برای ساخت یک بلوک آب پرینت سهبعدی انجام شد که مایع خنککننده را مستقیماً روی دای گرافیک هدایت میکرد. این ماجراجوی سختافزاری، هرگونه قطعه نصبشده روی سطح (SMD) در اطراف پردازنده گرافیکی را با لاک ناخن پوشاند تا از آسیب آب و اتصالی جلوگیری کند.
سپس برخی از راهکارهای لولهکشی آزمایششده و مطمئن اعمال شد که طراحی آن شامل واشرها، درزبندها و بستهای شلنگ بود. اتصالات لوله آب درون بلوک ذوب شدند و با استفاده از مکانیزم گیره نگهدارندهای که خنککننده هوای قبلی از آن استفاده میکرد، محکم شد.
این تست اولیه یک یا دو نشتی داشت، بنابراین TrashBench تصمیم گرفت از چسب اپوکسی برای ایمنسازی و آببندی بلوک پرینت سهبعدی روی پردازنده گرافیکی استفاده کند. این کار جواب داد، اما سپس مقداری آب از اتصالات لوله تراوش کرد، بنابراین آنها نیز دوزی از اپوکسی دریافت کردند. سرانجام، ما اولین نمونه اولیه بدون نشتی را داشتیم...
پس از برخی اجرای زنده موفق با استفاده از یک کارت گرافیک روشنشده GTX 980، زمان رویداد اصلی یعنی نصب، تست و بنچمارک با استفاده از یک کارت RTX 2060 Super فرا رسید. در این میان، مشخص شد که انتخاب ماده پرینت سهبعدی استفادهشده در پرینتر سهبعدی بامبو لب (Bambu Lab) توسط TrashBench بیتأثیر نبوده است. برخی از مواد از لبهها دچار نشتی شدند و برخی دیگر در واقع کمی متخلخل بودند. در طول تستهای توان زنده، این تکرودر با هوشمندی از یک کابل رایزر PCIe استفاده کرد تا هرگونه نشتی بلافاصله روی مادربرد چکه نکند.
آیا ارزشش را داشت؟
اگر دوست دارید خطر کنید، میتوان استدلال کرد که نتایج TrashBench ارزش این روش خنککنندگی را نشان میدهد. این تکنیک شاخص با خنککننده پیشفرض (استوک) و یک راهکار خنککننده بسته (AiO) مقایسه شد.
راهکار خنکسازی |
دمای مشاهدهشده (درجه سانتیگراد) |
|---|---|
پیشفرض (Stock) |
70 |
سیستم خنککننده بسته (AiO) |
36 |
آب مستقیم (Direct water) |
28 |
با توجه به اعداد بالا، میتوانید ببینید که خنککنندگی با آب مستقیم میتواند جالب باشد، به شرطی که بتوانید اطمینان بلندمدت در مورد عدم نشتی را تضمین کنید. در ویدیو، میتوانید موارد اضافی جالب دیگری را نیز مشاهده کنید، مانند اجرای این سیستم با استفاده از مایع خنککننده با دمای 28- درجه سانتیگراد. همین ترفند با استفاده از یک پردازنده اینتل Core i5-7600K نیز آزمایش شد. این پردازنده به این دلیل انتخاب شد که «پردازنده خیلی داغی نیست، اما اگر بسوزد هم برایم مهم نیست.»
نتیجهگیری نهایی این بود که اندازه محفظه اهمیت دارد (که به وضوح در تست خنککننده پردازنده نشان داده شد)، اما پمپ کردن آب مستقیماً روی سیلیکون میتواند کارساز باشد.