شرکت نینتندو (Nintendo) در طول تاریخ خود کنسولهای افسانهای و بسیار موفق فراوانی مانند گیمبوی (Game Boy)، نینتندو دیاس (Nintendo DS) و نینتندو سوییچ (Nintendo Switch) را به بازار عرضه کرده است. با این حال، مسیر این غول ژاپنی همیشه هم هموار نبوده و گاهی با شکستهای سنگینی نیز مواجه شده است. در حالی که بیشتر مردم تصور میکنند شکستخوردهترین سختافزار این شرکت کنسول گیمکیوب (GameCube) یا وی یو (Wii U)بوده است، اما حقیقت چیز دیگری است. بزرگترین شکست تجاری و فنی نینتندو به سیستمی در اواسط دهه ۱۹۹۰ میلادی مربوط میشود که حتی نتوانست یک سال دوام بیاورد و آمار فروش بسیار ناامیدکنندهای را به ثبت رساند.
کنسول ویرچوال بوی (Virtual Boy) که در آگوست ۱۹۹۵ در آمریکای شمالی عرضه شد، از نظر طراحی و ساختار در دستهای کاملاً عجیب و غیرمتعارف قرار داشت. این دستگاه نه یک کنسول خانگی سنتی بود که به تلویزیون متصل شود و نه یک کنسول دستی قابل حمل؛ بلکه از یک طراحی دوربین دوچشمی روی پایه تشکیل شده بود تا تصاویر سهبعدی برجستهبینی (stereoscopic 3D) را به کاربر نمایش دهد. اما این فناوری در آن زمان به شدت خام، پر ایراد و ناتمام بود. این کنسول از پلتفرمهای رقیب عقب ماند و در ژوئن ۱۹۹۶، آمار فروش کلی آن تنها به ۷۷۰,۰۰5 دستگاه رسید که آن را به بدترین کنسول تاریخ نینتندو تبدیل میکند (برای مقایسه، کنسول وی یو با وجود عملکرد ضعیف، بیش از ۱۳ میلیون دستگاه فروخت).
مشکلات ویرچوال بوی تنها به آمار فروش ختم نمیشد، بلکه کار کردن با آن نیز یک کابوس فیزیکی برای کاربران بود. قرار دادن سر روی پایه دستگاه برای مدت طولانی بسیار خستهکننده بود و کنترلر آن با وجود طراحی دوگانه D-pad، دکمههای همشکلی داشت که کار را دشوار میکرد. علاوه بر این، صفحه نمایش دستگاه تنها از رنگهای سیاه و قرمز پشتیبانی میکرد که برای کاهش هزینههای تولید در نظر گرفته شده بود. این ترکیب رنگی به همراه فناوری سهبعدی لرزاننده آینهها، به شدت باعث خستگی چشم، سردرد و حتی حالت تهوع شدید در کاربران میشد، تا جایی که خود نینتندو هشدار داده بود هر ۱۵ دقیقه یکبار به استراحت بپردازید.
کتابخانه بازیهای ویرچوال بوی نیز بسیار ضعیف و محدود بود. بیشتر عناوین این پلتفرم شبیه به دموی فناوری بودند و غیبت فرنچایزهای محبوب نینتندو مانند زلدا (Zelda) و متروید (Metroid) به شدت حس میشد. عناوینی مثل Mario's Tennis یا Virtual Boy Wario Land نکات روشنی داشتند، اما برای توجیه خرید دستگاه کافی نبودند. رقیب قدرتمندی چون پلیاستیشن (PlayStation) نیز با گرافیک سهبعدی بسیار برتر خود در همان دوران تیر خلاص را به ویرچوال بوی شلیک کرد.
با وجود تمام این ناکامیها، نینتندو در سالهای اخیر رویکرد متفاوتی در قبال این شکست تاریخی اتخاذ کرده است. با اضافه شدن بازیهای ویرچوال بوی به سرویس Nintendo Switch Online + Expansion Pack و عرضه لوازم جانبی مقوایی و بازسازیشده شبیه به دستگاه اصلی برای نینتندو سوییچ و سوییچ ۲، کاربران امروزی میتوانند بدون تجربه سردردهای گذشته، طعم این نوآوری عجیب و شکستخورده را بچشند و یکی از عجیبترین صفحات تاریخ صنعت گیم را از نزدیک لمس کنند.
