مقاومت عمومی در برابر پروژههای ساخت مرکز داده در حال قویتر شدن است، حتی زمانی که برخی از ساکنان محلی معترض در این فرآیند دستگیر شدهاند. با این حال، این امر مانع کسانی که همچنان در برابر پروژههای زیرساخت هوش مصنوعی ایستادهاند نشده است، و آنها همچنان در جلسات شهر، برگزاری تجمعهای اعتراضی و رساندن صدای خود حضور پیدا میکنند — حتی با وجود صدای همیشگی و ۲۴ ساعته یک مرکز داده در پسزمینه.
آخرین تلاش باعث شد ساکنان نشویل (Nashville) و سیاستمداران محلی اقدام به مسدود کردن ساخت یک مرکز داده ۷۰۰ میلیون دلاری کنند که قرار بود درست در کنار باغوحش نشویل در گراسمیر (Grassmere) ساخته شود. شورای شهر هفته گذشته یک اقدام مسدودکننده را تصویب کرد و اکنون شهردار فردی اوکانل (Freddie O'Connell) از آن استفاده خواهد کرد تا مطمئن شود پروژه جلو نمیرود.
این موضوع به دنبال داستان دیگری رخ میدهد که در آن به یک خانواده کشاورز کنتاکی (Kentucky) پیشنهاد شد ۱۰ برابر ارزش زمین خود را برای فروش به توسعهدهندگان مرکز داده دریافت کنند و آنها رد کردند. کمیسیون شرکتهای دولتی ویرجینیا (Virginia)، که خدمات عمومی را تنظیم میکند، اخیراً حکم داده است که مراکز داده باید هزینه تمام زیرساختهای انتقال مورد نیاز را که استفاده انحصاری از آنها را دارند پرداخت کنند، در تلاشی برای کاهش قبضهای انرژی برای ساکنان.
هیچکس نمیخواهد نزدیک مرکز داده زندگی کند
پروژههای مرکز داده از زمان آغاز این توسعه بزرگ هوش مصنوعی به شدت توسط بخش بزرگی از آمریکاییها ناخوشایند شناخته شدهاند. در اوایل سال ۲۰۲۵، مشخص شد که حتی زمانی که شرکتهای بزرگ هوش مصنوعی صدها میلیارد دلار برای «کارخانههای هوش مصنوعی» وعده میدادند، دولتها در سراسر جهان برای ساخت ظرفیت هجوم آوردند. تنها یک مشکل وجود داشت: ساکنان نزدیک مکانهای ساخت پیشنهادی قرار نبود آن را بدون واکنش بپذیرند.
در آوریل ۲۰۲۵، مرکز داده کولوسوس (Colossus) ایلان ماسک (Elon Musk) یک هدف اولیه برای اعتراض بود پس از آنکه مشخص شد از توربینهای گاز سیار بدون مجوز برای برق استفاده میکند. از آن زمان تاکنون با فشار کافی مواجه شده است که اسپیساکس (SpaceX) اکنون موافقت کرده است تمام ۶۹ توربینی را که در نهایت نصب کرده بود حذف کند، اگرچه تکمیل انتقال این توربینهای به اصطلاح سیار بیش از یک سال طول خواهد کشید.
تا پاییز سال گذشته، شواهد در مورد تأثیر منفی این تأسیسات شروع به انباشته شدن کرده بود. کمبود آب و آلودگی احتمالی، افزایش قیمت برق برای ساکنان، و سر و صدای مداوم و بیپایانی که ممکن است باعث مشکلات سلامتی با فرکانسهای زیرصوت شود.
همچنین تعداد به آرامی در حال افزایش صدای «مخالف» در نظرسنجیها برای مراکز داده جدید وجود دارد. آنچه در سپتامبر به عنوان یک مزیت جزئی برای پاسخدهندگان «حامی» آغاز شد، چند ماه بعد به یک اکثریت نزدیک تبدیل شد. اکنون بیش از ۷۰ درصد آمریکاییها نمیکنند مراکز داده در نزدیکی خانههایشان ساخته شود، و شانس کمی وجود دارد که با ادامه داستانهای مربوط به مسائل در طول و پس از ساخت این تأسیسات، تغییر کند.
مردم چگونه مقاومت میکنند
اعتراض از ابتدا در خط مقدم کتاب بازی مبارزان ضد مرکز داده بوده است و این به این زودیها متوقف نخواهد شد. در یک آخر هفته در ماه جولای، معترضان ضد مرکز داده در ۴۲ ایالت سازماندهی شدند تا ۱۴۲ اعتراض را در سراسر کشور برگزار کنند، که همه خواستار مسدود کردن، توقف و مهلت در مورد عرضه مرکز داده بودند.
این پس از ماهها کمپین است که منجر به نزدیک به ۷۰ حوزه قضایی در سراسر کشور شد که ساخت مراکز داده جدید را مسدود کردند. برخی از آنها به صورت دائم.
در جاهایی که سیاستمندان بیشتر در کنار توسعهدهندگان هستند، مردم به صورت حضوری با آنها ملاقات خواهند کرد. آنها به تالارهای شهر میروند و به دنبال جلسات هستند و صدای خود را به گوش میرسانند.
گاهی اوقات سیاستمداران این را دوست ندارند و افراد حذف میشوند - حتی زمانی که به صورت مسالمتآمیز اعتراض میکنند - و در چندین مورد در واقع دستگیر شدهاند. نزدیک به ۴۰ نفر در سال ۲۰۲۶ به دلیل پس زدن استقرار مراکز داده دستگیر شدهاند. در یک مورد، به این دلیل که آنها از زمان صحبت اختصاص داده شده خود فراتر رفتند، و در مورد دیگر، زیرا آنها پس از یک بیانیه پرشور توسط یک شهروند همکار دست زدند.
با این حال، در موارد دیگر، سیاستمداران گوش میدهند. در نشویل، شورای محلی و شهردار همگی برای محافظت از باغوحش محلی و صورتحسابها و گوشهای ساکنان همراه هستند. این به ویژه مهم است زیرا نشان می دهد که قانونگذاران محلی میتوانند از قدرت سیاسی خود برای مسدود کردن مراکز داده استفاده کنند - به طور بالقوه از استفاده کاخ سفید از قدرت خود برای پیشبرد پروژهها جلوگیری کنند.
جنگ ابدی
سازندگان مرکز داده همه اینها را بدون کمک نمیپذیرند. آنها گوش دولت و پلتفرمهای عظیمی برای تبلیغ هوش مصنوعی و مراکز داده دارند؛ آنها این کار را در همه جا از کاخ سفید گرفته تا رسانههای اجتماعی انجام دادهاند. آنها تلاش کردهاند در مناطق روستاییتری که افراد کمتری برای اعتراض وجود دارد بسازند، هزینه برق پشت شبکه خود را بپردازند، و برای مقابله با اثرات منفی میلیونها دلار سرمایهگذاری محلی پیشنهاد دهند.
اما کارساز نیست. مردم مراکز داده را دوست ندارند. آنها نمیخواهند نزدیک آنها زندگی کنند. و علاوه بر آن، بسیاری حتی فناوری را که هایپراسکیلرها میخواهند این همه را برای آن بسازند، به هر حال دوست ندارند.
بعید است کسانی که تأمین مالی میکنند (و امیدوارند از ساخت هوش مصنوعی مرکز داده پول درآورند) فقط تسلیم شوند و به خانه بروند، اما ساکنان مبارزه کننده با پروژههای ساختمانی غولپیکر آنها نیز تسلیم نخواهند شد.
این یک جنگ طولانی است و جنگی است که بعید است هیچ یک از طرفین عقبنشینی کنند. اما در یک پرتو نادر امید در چشمانداز سال ۲۰۲۶ از قیمتهای بالای رایانه و لوازم الکترونیکی به دلیل جذب سختافزار محاسباتی مراکز داده توسط هوش مصنوعی، به نظر میرسد جنگی است که مردم فعلاً در آن برنده میشوند.