مالک آنچه که «نسخه مهندسی اصلی ماسک روبیلیث اینتل ۸۰۸۰ (Intel 8080)» ادعا میشود، با انتشار پیامی در شبکههای اجتماعی به دنبال یک متخصص ماهر برای مرمت آن است. با توجه به تصویر به اشتراکگذاریشده، به نظر میرسد این اثر مهم از تاریخ رایانش نیازمند نصب مجدد و قاببندی تازه باشد. با این حال، امیدواریم این ورق قرمز رنگ دستساز و بزرگ (روبیلیث) زیر شیشه در شرایط خوبی باقی مانده باشد. این اثر قابشده احتمالاً واقعی و اورجینال است، چرا که تصور میشود مالک فعلی آن با دن لینچ (Dan Lynch)، از چهرههای تالار مشاهیر اینترنت و فردی کلیدی در موفقیتهای اولیه اینترنت، نسبت دارد.
با بررسی توییت بالا، تام لینچ (Tom Lynch)، که خود را یک متخصص درختداری و مالک یک استارتاپ زیرساخت هوش مصنوعی معرفی میکند، را میبینید که پشت اثر هنری قابشده تراشه ایستاده است. کاربران در کامنتها اشاره میکنند که این روبیلیث دقیقا شبیه همان نمونهای است که تثلیث اینتل: اندی گرو (Andy Grove)، رابرت نویس (Robert Noyce) و گوردون مور (Gordon Moore)، در سال ۱۹۷۸ در کنار آن عکس یادگاری گرفته بودند.
روبیلیث به زبان ساده یک فیلم قرمز چسبدار و قابل پوستهپوستهشدن است که پیش از همهگیری طراحی دیجیتال، در هنرهای گرافیکی و طراحی تراشه محبوبیت داشت. مهندسان میتوانستند بخشهایی از این فیلم را ببرند تا مشخص کنند نور در طول فرآیندهای لیتوگرافی نوری (photolithography) به کجا تابیده شود. روبیلیثها اغلب با خودکارها، نوار چسب و لایههای رویی علامتگذاری میشدند، بهویژه هنگامی که طرحها پیش از مرحله tape-out بازبینی و اصلاح میشدند.
معمار اصلی اینتل ۸۰۸۰ فدریکو فاگین (Federico Faggin) بود و این تراشه در دوران پیش از طراحی به کمک کامپیوتر (CAD) مدرن، به صورت دستی ترسیم شده بود. این طرح در مقیاس انسانی احتمالاً دارای بزرگنمایی ۱۰۰ برابری در مقایسه با قالب پردازنده نهایی است. حتی با وجود چنین مقیاس بزرگی، باز هم یک طراحی بسیار پیچیده محسوب میشود زیرا باید حدود ۵۰۰۰ ترانزیستور، مسیرهای ارتباطی و غیره را روی یک ورق تقریباً ۲۰ در ۱۶ اینچی پیادهسازی میکرد. نسخه تجاری عرضه شده اینتل ۸۰۸۰ در نهایت با استفاده از فرآیند گیت سیلیکونی ۶ میکرومتری تولید شد. این پردازنده در ابتدا با فرکانس کلاک ۲.۰ مگاهرتز کار میکرد، اما نسخههای بعدی سرعت کلاک تا ۳.۱۲۵ مگاهرتز را نیز به نمایش گذاشتند.
اینتل ۸۰۸۰ یک ریزپردازنده ۸ بیتی مهم هم برای این شرکت و هم برای پیشرفت محاسبات شخصی بود. این پردازنده مرکزی ۸ بیتی همان تراشهای بود که برای رایانه آلتیار ۸۸۰۰ (Altair 8800) انتخاب شد، معماری هدف اصلی برای سیستمعامل CP/M بود و تأثیر زیادی بر معماری بعدی x86 گذاشت. ما همچنین اخیراً مطلبی نوشتیم درباره اینکه چگونه اینتل ۸۰۸۰ به عنوان یک گلوگاه در طراحی بازی آرکید مهاجمان فضا (Space Invaders) عمل کرد و ناخواسته باعث شد با نابودی بیگانگان از آسمان، سرعت و هیجان این بازی تیراندازی فضایی افزایش یابد.