فیلمهای موزیکال مرهمی بینظیر برای این روزگار بیسابقه هستند. آنها همگی شاهکار نیستند (معمولاً فاصله زیادی با این دارند)، اما تماشای حتی یک موزیکال بد هم وقتی با دوستانتان باشید لذتبخش است.
هر هفته، من روی برخی از فیلمهایی که ارزش دیدن روی بهترین سرویسهای استریم رایگان (best free streaming services) دارند، نور میتابانم. پلوتو تیوی (Pluto TV) بیش از ۲۴۰ فیلم جدید را در ماه سپتامبر اضافه کرد، اما لازم نیست برای پیدا کردن موارد خوب، میان همه آنها اسکرول کنید. این هفته، من تسلیم بدترین تکانههای تئاتری بزرگسالیام میشوم و سه اقتباس از فیلمهای موزیکال را که بارها و بارها به آنها سر میزنم، معرفی میکنم. آیا آنها خوب هستند؟ خودتان قضاوت کنید. در همین حال، من به خیره شدن حسرتبار به رنه رپ (Renee Rapp)، آنا کندریک (Anna Kendrick) و جرارد باتلر (Gerard Butler) ادامه خواهم داد — بهویژه حالا که فیلمهای «شبح اپرا» ("Phantom of the Opera")، «دختران بدجنس» ("Mean Girls") و «آوازخوان حرفهای» ("Pitch Perfect") بهصورت رایگان در پلوتو تیوی (Pluto TV) در حال استریم هستند.
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد اینکه چرا این فیلمهای موزیکال نمادین سزاوار جایی در فهرست تماشای شما هستند و همچنین فهرست کاملی از هر چیز جدید این ماه در پلوتو تیوی (Pluto TV)، به خواندن ادامه دهید.
'دختران بدجنس' ('Mean Girls' - 2024)
من فیلم «دختران بدجنس» (Mean Girls) محصول ۲۰۲۴ را به مقدار نرمالی تماشا کردهام. رنه رپ (Reneé Rapp) در نقش رجینا جورج (Regina George) نمادین است، و این را به عنوان کسی میگویم که به لطف یک علاقه شدید نوجوانی به لیندسی لوهان (Lindsay Lohan)، با تماشای obsessive نسخه اصلی «دختران بدجنس» بزرگ شد. اثر کلاسیک کالت سال ۲۰۰۴ به همراه دنباله کمی کمتر جذاب آن یعنی «دختران بدجنس ۲» ("Mean Girls 2") محصول ۲۰۱۱ از قبل روی پلتفرم موجود بودند، اما حالا میتوانید هر سه فیلم این مجموعه را تماشا کنید.
از نظر طرح داستانی، این همان داستان فیلم اول است: دختر سر به زیر نوجوان، کدی هرون (Angourie Rice - انگوری رایس) یاد میگیرد که چگونه با راهنمایی «مفید» رجینا جورج (Rapp)، رهبر گروهی از دختران محبوب بدجنس به نام «پلاستیکها» ("The Plastics")، در جنگل دبیرستان آمریکایی گشتوگذار کند. آنها عملاً سلطنت دبیرستان هستند، و پس از اینکه جو بد آنها کمی از حد میگذرد، کدی با طردشدگان دیگر متحد میشود تا پلاستیکها را از درون منفجر کند.
'آوازخوان حرفهای' ('Pitch Perfect' - 2012)
جیکوب ویساکی (Jacob Wysocki) در «آوازخوان حرفهای» (Pitch Perfect) حضور دارد. این جملهای است که طرفداران ایمپروایز را مانند عوامل خفته بیدار میکند و در عین حال برای هیچکدام از خوانندگانی که در قطار دراپاوت (Dropout) نیستند، پشیزی ارزش ندارد. این فیلم در سال ۲۰۱۲ به صحنه آمد تا آواز آکاپلا را جذاب کند. هرچقدر هم که دنبالهها را غیرضروری بدانم، بازبینی نسخه اصلی هنوز هم سرگرمکننده است. و درست مانند فیلم «اسکات پیلگریم در برابر دنیا» ("Scott Pilgrim vs. the World")، پیدا کردن تمام افتخاریهایی (cameos) که در بار اول از دست دادهاید سرگرمکننده است — مثل فردی استروما (Freddie Stroma) با نام مستعار ویجیلانته (Vigilante)، در نقش دیجی رؤیایی که آنا کندریک (Anna Kendrick) با او کار میکند.
او در نقش بکا (Beca)، یک دانشجوی بدبین و تازه وارد در دانشگاه باردن (Barden University) بازی میکند که با زور و زحمت توسط کلوئه با بازی بریتنی اسنو (Brittany Snow)، فَت ایمی با بازی ربل ویلسون (Rebel Wilson) و بقیه بلاهای باردن (Barden Bellas) به دنیای رقابتی آکاپلا کشیده میشود. آنها قصد دارند رقبای دیرینه خود، یعنی تریبلمیکرز (Treblemakers) (به سرپرستی آدام دیواین (Adam DeVine) از سریال «رایتس جمستونز» ("Righteous Gemstones")) را شکست دهند و در نهایت قهرمانی آکاپلا کالج را به دست آورند. موسیقی این فیلم شامل آثار برتر دهه ۲۰۱۰ است که پر از ریمیکسهایی است که روزها در سر شما گیر خواهند کرد.
'شبح اپرا' ('The Phantom Of The Opera' - 2004)
این فیلم به راحتی خودخواهانهترین انتخاب در میان این سه فیلم است («شبح اپرا» ("The Phantom of the Opera")), «شبح اپرا» فیلم موزیکال لذتبخش گناهآلود مورد علاقه من است. آیا جرارد باتلر (Gerard Butler) قویترین اجرای شبح را که تا به حال دیدهام ارائه میدهد؟ خدا میداند که نه. اما فضای کل فیلم به قدری عمیقاً در نوستالژی دهه ۲۰۰۰ برای من ریشه دوانده است - به راحتی احساسیترین اجرا در خاطره اخیر - که من نمیتوانم در کنار کریستین با بازی امی روسوم (Emmy Rossum) غش و ضعف نکنم. او به زیبایی آواز میخواند، و پاتریک ویلسون (Patrick Wilson) که به خاطر فرنچایزهای «موذی» ("Insidious") و «احضار» ("The Conjuring") شهرت دارد، به اندازه کافی به عنوان ضلع سوم و دوستداشتنی مثلث عشقی ما، یعنی ویسکونت رائول (Viscount Raoul)، از عهده کار برمیآید.
«شبح اپرا» که اثر معروف دیگر اندرو لوید وبر (Andrew Lloyd Webber) است، داستان یک خواننده جوان به نام کریستین را دنبال میکند که مورد توجه موجود مرموز و ساکن در زیرزمین ساختمان قرار میگیرد: شبح اپرا. او خود را به عنوان فرشته موسیقی او معرفی میکند، یک الههبخش مفید که به آرامی حرفه او را جلو میبرد - تا اینکه یک لوستر را روی سر خواننده دیگری که به نظر او برای نقش اصلی مناسب نیست، میاندازد. کریستین جای آن خواننده را میگیرد، شبح او را میدزدد و تراژدی زیبایی برای همه آنها رقم میخورد.
منبع: tomsguide.com