نکات کلیدی پیشنمایش:
- نسخه بازسازیشده خوب به نظر میرسد، اما لزوماً بهتر از نسخه اصلی دوبعدی که آن را بهروزرسانی میکند، نیست.
- این بازی محتوای جدیدی را به محتوای قبلی اضافه کرده و به همراه آن یک بازی کامل دیگر از ریمن (Rayman) را در خود جای داده است.
- بازی همچنان به عنوان یک پلتفرمر خالص عملکرد بسیار خوبی دارد.
من میخواهم ابتدا شخصیترین نظر خودم را در اینجا مطرح کنم، پیش از اینکه درباره تجربه واقعیام از بازی ریمن لجندز ریتولد (Rayman Legends Retold)، یعنی نسخه بازسازیشده بهتازگی تاخیرخورده بازی پلتفرمر دوبعدی کاملاً فوقالعاده سال ۲۰۱۳ یعنی ریمن لجندز (Rayman Legends) به شما بگویم. قضیه از این قرار است: با وجود اینکه این نسخه ۱۳ سال جدیدتر است، من فکر نمیکنم این بازسازی ۲.۵بعدی بهتر از نسخه اصلی دوبعدی و خیرهکننده آن به نظر برسد... به نظر من، اگر قرار باشد یک بازی را بازسازی کنید، این موضوع نباید جای بحث داشته باشد. به همین دلیل، من مطمئن نیستم که این بازسازی چقدر ضروری است. مایکل هایام (Michael Higham) ما نیز پس از انجام اولین پیشنمایش ما به همین نتیجه رسید.
اما این به معنای بدگویی درباره آنچه در بازی ریمن لجندز ریتولد (Rayman Legends Retold) ارائه میشود نیست. به صراحت بگویم، این بازی خوب به نظر میرسد، صرف نظر از اینکه آیا تا به حال نسخه اصلی دوبعدی را دیدهاید یا خیر؛ و از آن بهتر، عملکرد گیمپلی آن همچنان فوقالعاده است. این یک بازی پلتفرمر است که در بخش گیمپلی بسیار خوب پیر شده است – حداقل بر اساس سه ساعتی که اخیراً از بازی ریتولد (Retold) تجربه کردم، به همراه این حقیقت که من از زمان عرضه اولیه این بازی در یک نسل پیش، دیگر به لجندز (Legends) دست نزده بودم.
با وجود این، بر اساس آنچه تاکنون بازی کردهام، این نسخه توانسته است برخی محتواهای جدید را به خوبی با محتواهای قدیمی ترکیب کند. این بازی دارای مراحل موزیکال جدیدی است که در آن اساساً با ریتم یک آهنگ به سبک پلتفرمر بازی میکنید (من مرحله «ماکارهاینا» (Macarena) را بازی کردم). همچنین دارای مراحل جدید و حالت بازطراحیشده کونگ فوت (Kung Foot) است. حتی شرکت یوبیسافت (Ubisoft) کل بازی ریمن اوریجینز: نسخه بهبودیافته (Rayman Origins: Enhanced Edition) را به عنوان یک امتیاز شیرین با نسخه استاندارد ۴۰ دلاری ریتولد (Retold) ارائه میدهد.
این یک بازی پلتفرمر است که در بخش گیمپلی بسیار خوب پیر شده است.
اگر قبلاً یک بازی پلتفرمر از مجموعه ریمن (Rayman) را بازی کردهاید، احتمالاً تا همینجا هرآنچه را که نیاز بوده خواندهاید؛ اما اگر تازه با این مجموعه آشنا شدهاید، ریمن لجندز ریتولد (Rayman Legends Retold) یک بازی پلتفرمر ساید-اسکرولینگ (عمدتاً) خالص است که در آن، درست مانند ماجراجوییهای پلتفرمر دوبعدی ماریو (Mario)، میتوانید حداکثر یک ضربه (منظور هرگونه تماس با دشمن است) را از سوی دشمن تحمل کنید و سپس بمیرید و به آخرین چکپوینت بازگردید. البته باید اشاره کنم که بازی ریمن لجندز ریتولد (Rayman Legends Retold) تمام تلاش خود را میکند تا از ایجاد ناامیدی جلوگیری کند، زیرا «قلبهای طلایی» اختیاری وجود دارد که میتوانید آنها را بردارید؛ این قلبها زمانی ظاهر میشوند که پس از چند بار مردن متوالی در یک نقطه، دوباره زنده میشوید. و اگر بازی همچنان تشخیص دهد که دارید سر خود را به دیوار میکوبید، این گزینه را دارید که از «برکت پری» (Fairy Blessing) استفاده کنید که قهرمان بیدستوپای ما را در یک حباب محافظ قرار میدهد و به شما اجازه میدهد مستقیماً از چالشی که در حال حاضر از آن کلافه شدهاید، شناوروار عبور کنید.
در همین حال، هر منطقه هاب دارای تم منحصر بهفردی است و تنوع آن هم چشمگیر بود و هم جای قدردانی داشت. من تجربه عملی خود را در یک منطقه با تم غذا به نام «خرابشده و فاسد» (Spoiled Rotten) آغاز کردم که در آن از روی خیارها و گوجهفرنگیهای غولپیکر میپشیدم و گاهی اوقات از طریق شیپورهای با دقت جایگذاریشده به اندازه یک مورچه کوچک میشدم تا بتوانم درون یک هندوانه را طی کنم؛ این هم یک نمونه بود. مرحله «چه مرغابیای» (What the Duck) با این ویژگی شناخته میشد که همهچیز از شیرینیها و کیکها ساخته شده بود، و در اینجا من یک دستیار پرنده گرسنه به نام مورفی (Murphy) داشتم که در الگوهای خاصی در نزدیکی بخشهای خاصی از هندسه خوراکی پرواز میکرد و به من اجازه میداد با فشار دادن دکمههای LB یا Y کاری کنم که او از هر چیزی که عبور میکند، تغذیه کند. اینها اغلب چالشهای پلتفرمر لذتبخشی به خودی خود بودند، زیرا باید بفهم__یم چگونه بدون آسیب دیدن از نقاط تازه خوردهشده عبور کنیم، پیش از اینکه دیوارهای کیکی پس از چند لحظه دوباره رشد کنند.
من یک نبرد با رئیس (Boss Fight) را در دنیای کاملاً متفاوتی در برابر یک لچادور (Luchadore) غولپیکر نیز بازی کردم که همهچیز را با حملات زمانبندیشده و صحنههای بزرگ و برجسته ترکیب کرده بود. این یک روند نسبتاً استاندارد در بازیهای پلتفرمر است، اما بسیار خوب اجرا شده است. و فکر میکنم این همان جایی است که پس از چند ساعت تجربه بازی ریمن لجندز ریتولد (Rayman Legends Retold) به آن رسیدم. این بازی زمینه تازهای را ایجاد نمیکند – نه از نظر بصری و نه از نظر گیمپلی، و نباید هم انتظار چنین چیزی را داشت زیرا از هر چه باشد این یک نسخه بازسازیشده است – اما این یک بازسازی تمیز و پر از محتوای جدید و قدیمی با ارزش خرید بسیار مناسب است. این بازی ممکن است برای مخاطبان نینتندو سوییچ ۲ (Nintendo Switch 2) که قرار نیست بازی جیتیای ۶ (GTA 6) را در پاییز امسال تجربه کنند (بهویژه با توجه به غیبت مداوم یک بازی پلتفرمر سهبعدی جدید از ماریو و گذشت چند سال از عرضه بازی سوپر ماریو برادرز وندر (Super Mario Bros. Wonder)) و یا برای مخاطبان جوانتر که قبلاً این مجموعه را بازی نکردهاند، جذابیت خاصی داشته باشد. امیدواریم این موضوع منجر به ساخت یک ماجراجویی کاملاً جدید از ریمن (Rayman) زودتر از دیروز شود.
در حالی که اینجا هستید، حتماً این پیشنمایشهای اخیر از دیگر بازیهای بزرگ آینده را که اخیراً بررسی کردهایم، نگاهی بیندازید!
- گرند تفت اتو ۶ (Grand Theft Auto 6)
- فیبل (Fable)
- اکسدوس (Exodus)
- فاینال فانتزی ۷: مکاشفه (Final Fantasy 7: Revelation)
منبع: ign.com