اپیزود پنجم از فصل چهارم سریال محبوب استار ترک: دنیای جدید و عجیب (Star Trek: Strange New Worlds) با عنوان «تصادف ترنسپورتر سطح پنج» (Level Five Transporter Accident) بالاخره پخش شد؛ اپیزودی که مدتها بود از زمان معرفی آن در همایش کمیککان سن دیگو (San Diego Comic-Con) مورد انتظار هواداران قرار داشت. این اپیزود در ادامه روند ایدههای ساختارشکنانه این فصل، پس از اپیزودهای الهامگرفته از فیلمهای کمدی و نوآر، سراغ ساختاری کاملاً فانتزی و استفاده از عروسکهای خیمهشببازی رفته است که واکنشهای متفاوتی را به همراه داشته است.
ماجرا از جایی آغاز میشود که اسکاتی با بازی مارتین کوئین (Martin Quinn) فناوری ترنسپورتر کشتی فضایی را به مرزهای جدیدی میآورد. او از عروسک دوران کودکیاش یعنی «ریکی کوچک» (Little Ricky) به عنوان سوژه آزمایش استفاده میکند اما بروز یک نقص فنی عجیب باعث میشود تمامی خدمه کشتی به نسخه عروسکی خود تبدیل شوند. طراحی این عروسکها توسط شرکت معتبر جیم هنسون (Jim Henson Company) انجام شده و از نظر ظاهری بسیار جذاب و کلکسیونی از کار درآمدهاند، اما ایده تبدیل شدن کل بازیگران به عروسک، فضایی بسیار عجیب و گاهی خارج از استانداردهای یک کاپیتان فضایی ایجاد میکند.
سابقه استفاده از ایدههای مفهومی و ساختارشکنی در تاریخ مجموعه پیشتازان فضا (Star Trek) و سایر آثار تلویزیونی امری تازه نیست. از اپیزودهای موزیکال خاطرهانگیز گرفته تا روایتهای کارآگاهی نوآر، پیشتر در سریالهای مختلفی دیده شده بودند و اپیزود عروسکی نیز پیش از این در سریالهای دیگری مانند «انجل» (Angel) تجربه شده بود. با وجود این تکرار ایده، موفقیت چنین اپیزودی وابسته به اجرای تازه و خلاقانه آن است که متأسفانه در این قسمت بخش عمدهای از پتانسیل کمدی آن به دلیل ناهماهنگی میان صداپیشگی بازیگران و ظاهر عروسکها هدر رفته است.
نقطه قوت اصلی و نجاتبخش این اپیزود، نقشآفرینی همیشگی و قابل اعتماد ایتن پک (Ethan Peck) در نقش اسپاک (Spock) است. او با مهارت تمام توانسته تعادل میان یک پویایی کمدی و در عین حال درگیریهای درونی این شخصیت ولکانی را حفظ کند. اسپاک در این اپیزود مجبور است به دلیل ناتوانی انگشتان عروسکی سایر خدمه، کارهای تمام بخشهای کشتی را به تنهایی انجام دهد و در همین حال با مسائل عاطفی پیچیده خود پیرامون رابطه با لائان و تپریگ نیز دستوپنجه نرم کند.
در مجموع، هرچند این اپیزود عروسکی دارای لحظات مفرح و طراحیهای بصری دلنشینی است، اما به عنوان یک کل یکپارچه نمیتواند در حد استانداردهای بالای فصل چهارم ظاهر شود. پایانبندی این قسمت که بار دیگر رویکرد «همه چیز یک خواب بود» را تداعی میکند، شاید نتواند تمامی منتقدان را راضی کند، اما بازی درخشان ایتن پک تضمین میکند که تماشای این ماجراجویی عجیب برای طرفداران این فرنچایز خالی از لطف نباشد.