استارتاپ دفاعی سانفرانسیسکو، مارا (Mara)، توانسته است ۷ میلیون دلار در یک راند پیشبذر جذب کند تا سیستمی به نام اسپایک (Spike) را تولید کند؛ یک سیستم ضد پهپاد قابل حمل که درون یک کولهپشتی جای میگیرد. قیمت کل این سیستم بین ۳۰,۰۰۰ دلار تا ۱۰۰,۰۰۰ دلار است و به تعداد سیکرهای (Seekers) گنجانده شده بستگی دارد، اما رهگیرهای خودکار ۲۵۰ گرمی (حدود ۸.۸ اونس) آن طوری طراحی شدهاند که قیمتی بیشتر از کوادکوپترهای FPV چند صد دلاری که نابودشان میکنند، نداشته باشند. گزارش شده است که این کوادکوپترها، که حامل مهمات قادر به نابودی وسایل نقلیه زرهی به ارزش میلیونها دلار هستند، اکنون علت اصلی تلفات رزمی اوکراین محسوب میشوند.
طبق مشخصات منتشر شده توسط مارا (Mara)، یک پرتابگر منفرد اسپایک (Spike) تا ۴۸ رهگیر سیکر (Seeker) را در خود جای میدهد و در کمتر از یک دقیقه مجدداً بارگیری میشود و هر سیکر قادر است اهدافی را تا فاصله تقریباً یک مایلی درگیر کند. در یک مصاحبه اختصاصی، مدیرعامل دانیل کوفمن (Daniel Kofman) به رسانه تکتونیک دیفنس (Tectonic Defense) گفت که خدمه FPV چگونه در خط مقدم عمل میکنند: «آنها از هر جایی به هر چیزی شلیک میکنند و هرگز یکییکی حمله نمیکنند. آنها همیشه چهار تا ششتا در موجها حمله میکنند و حملات گازانبری را در توالی سریع یا همزمان انجام میدهند.»
واحد هدفگیری اسپاتر (Spotter) این سیستم، حسگرهای الکترواپتیکال و صوتی را با یک رادار کمانتشار باند W اختیاری ترکیب میکند و مارا (Mara) میگوید که این سیستم پهپادهای فیبر نوری و کاملاً خودکار را در تمام شرایط آب و هوایی، چه در روز و چه در شب، شناسایی و ردیابی میکند. جمرهای فرکانس رادیویی و آشکارسازهای مبتنی بر RF نمیتوانند هیچکدام از انواع پهپاد را لمس کنند، زیرا هیچکدام سیگنال کنترلی برای یافتن یا شکستن منتشر نمیکنند.
کوفمن میگوید که سیکرها (Seekers) ساخته شدهاند تا با نسبت هزینه «یک به یک» یا «در بدترین حالت، دو به یک» در برابر پهپادهایی که رهگیری میکنند، مبادله شوند و مارا (Mara) ادعا میکند که هزینه این رهگیر ۲۰ برابر کمتر از جایگزین بعدی است که کمترین قیمت را دارد. مارا (Mara) ادعا میکند که سیکرها کاملاً خودکار هستند و بسیار سریعتر از واکنش انسان به یک کوادکوپتر ۱۰۰ مایل بر ساعتی پاسخ میدهند، البته یک انسان همیشه در حلقه باقی میماند تا قوانین درگیری را تعیین کند و پرتابها را لغو کند.
سیستم مارا (Mara) بهطور قابلتوجهی ارزانتر از سیستمهایی مانند مورفیوس ایکسروتور لاکهید مارتین (Lockheed Martin's Morfius X-Rotor) است که دستهها را با مایکروویوهای پرقدرت از بین میبرد، اما به رهگیرهای چاپ سه بعدی ۱۰۰۰ دلاری اوکراین که در برابر تهدیدات نوع شاهد میسازد نزدیک است، اگرچه این رهگیرها هدف قرار میدهند تهدیدات بزرگتر و کندتر از کوادکوپترهای FPV.
مارا (Mara) به گروه شتابدهنده DIANA ناتو (NATO's DIANA) در سال ۲۰۲۶ پیوست و توافقنامههای تحقیقاتی مشترک با سه سازمان دفاعی ناشناس ایالات متحده دارد. این شرکت همچنین یک آزمایش غیرنظامی را در یک بندر تجاری کره جنوبی اجرا میکند. نیروهای اوکراینی اسپاتر (Spotter) را در نزدیکی خط مقدم اداره کردهاند، جایی که این شرکت میگوید چندین پهپاد FPV را از فاصله ۴۰ کیلومتری (حدود ۲۵ مایلی) ردیابی کرده است، و مارا (Mara) اولین سفارش پولی خود را از یک شریک اروپایی ناتو برای یک رزمایش نامشخص دریافت کرده است.
واحدهای اسپایک (Spike) نصبشده روی زمین قرار است تا پایان سال ۲۰۲۶ به دست مشتریان برسند و انواع قابل نصب روی وسیله نقلیه و قابل حمل توسط انسان و تولید مقیاسبندی شده برای سال ۲۰۲۷ برنامهریزی شده است.