پایان یک رویداد بزرگ
هنگامی که به سمت ورودی اصلی یوروبایک (Eurobike) میرفتم، محیط بسیار خلوت بود. محلهای پارکینگ موقت دوچرخه که در سالهای گذشته مملو از صدها دوچرخه بود، کاملاً خالی به نظر میرسید. پس از عبور از درها، نزدیک به یک کیلومتر در راهروهای ارتباطی تقریباً خالی پیادهروی کردم تا به سالنهای نمایش برسم. این در حالی است که در سالهای گذشته، در روز افتتاحیه، این مسیرها مملو از جمعیتی بود که برای رسیدن به سالن اصلی تلاش میکردند.
با این حال، طنزآمیزترین بخش مراسم افتتاحیه، اولین چیزی بود که هنگام ورود به سالن اصلی دیدم. این شیء یک دوچرخه نبود، بلکه یک ماشین برقی کوچک ۲ نفره فیات (Fiat) بود. بسیاری معتقدند که همین تغییر استراتژی و تلاش مالکان نمایشگاه برای تبدیل آن به یک نمایشگاه حملونقل خرد (Micro-mobility) به جای نمایشگاه دوچرخه، باعث مرگ یوروبایک (Eurobike) شده است.
نمایشگاه یوروبایک (Eurobike) مدعی است که تعداد غرفهداران در نسخه سال ۲۰۲۶ برابر با ۸۰۰ مورد بوده، که این رقم نسبت به ۱۵۰۰ غرفهدار در سال ۲۰۲۵ و ۱۸۰۰ غرفهدار در سال ۲۰۲۴ کاهش چشمگیری داشته است. من شرط میبندم که تعداد غرفهدارانی که در سال ۲۰۲۶ واقعاً حضور یافتهاند، حتی کمتر از این ۸۰۰ مورد است؛ چرا که بسیاری از نقاط غرفهها خالی بود.
چرا همه چیز از هم پاشید؟
در واقع، مجموعهای از عوامل باعث نابودی یوروبایک (Eurobike) شد. بسیاری از نمایشگاههای تجاری بزرگ صنعت، حتی قبل از اینکه یوروبایک (Eurobike) خودروها را به لیست خود اضافه کند، در حال افول بودند.
الف) انتقال از فریدریشسهافن (Friedrichshafen) به فرانکفورت (Frankfurt): بسیاری با نگاهی نوستالژیک به فریدریشسهافن نگاه میکنند، اما برگزاری نمایشگاه در آنجا از نظر لجستیکی یک کابوس بود. هتلها از یک سال قبل رزرو میشدند و رفتوآمد روزانه ۶۰ تا ۹۰ دقیقهای به محل نمایشگاه امری عادی بود. فرانکفورت نیز با اینکه دسترسی بهتری دارد، فاقد روح نمایشگاههای قدیمی است.
ب) خروج برندهای بزرگ: برندهای بزرگی همچون اسرم (SRAM) در یک یا دو سال اخیر، و شیمانو (Shimano) و بوش (Bosch) در سال جاری، نمایشگاه را ترک کردهاند. وقتی بسیاری از برندهای بزرگ حضور ندارند، نمایشگاه اعتبار اصلی خود را از دست میدهد.
ج) خروج برندهای متوسط: در بخش فناوریهای ورزشی، بسیاری از شرکتهای کلیدی مانند گارمین (Garmin/Tacx)، واهو (Wahoo)، الیت (Elite) و بسیاری دیگر امسال حضور نداشتند. این خروج گسترده نشاندهنده تغییر دیدگاه شرکتها نسبت به ارزش این نمایشگاه است.
د) تغییر در زمانبندی عرضه محصول: برای برندهای متوسط و بزرگ، رونمایی از محصول در یک نمایشگاه تجاری دیگر یک استراتژی تبلیغاتی هوشمندانه نیست. شرکتها ترجیح میدهند محصولات خود را در رویدادهای رسانهای خصوصی یا با ارسال مستقیم نمونه برای تست معرفی کنند.
هـ) اهمیت نداشتن فصلی بودن: برخلاف اسکی، دوچرخهسواری در تمام طول سال انجام میشود؛ بنابراین دیگر نیازی نیست شرکتها محصولات خود را صرفاً در بازه زمانی خاصی برای نمایشگاههای تجاری آماده کنند.
نگاه به آینده
شاید بپرسید: «صبر کنید، آیا یوروبایک هنوز زنده نیست؟! آنها تاریخهای سال ۲۰۲۷ را اعلام کردهاند!» بله، اما حقیقت این است که احتمالاً هرگز برگزار نخواهد شد. تقریباً تمام کسانی که در نمایشگاه با آنها صحبت کردم، آن را «اتلاف وقت محض» میدانستند. احتمال زیاد وجود دارد که قبل از رسیدن به پاییز، یوروبایک (Eurobike) بیسروصدا خبر لغو نمایشگاه ۲۰۲۷ را نیز اعلام کند.