اگرچه اکثریت آمریکاییها با احداث مراکز داده در نزدیکی خانههای خود مخالفند، اما برخی از دولتهای محلی همچنان از چنین توسعههایی حمایت میکنند؛ زیرا معتقدند این پروژهها سرمایهگذاریها و فرصتهایی را برای شهروندانشان به همراه خواهد داشت. با این حال، مقاومت پرشور اما مسالمتآمیز برخی افراد منجر به بازداشت آنها شده است و نشریه فیچوریزم (Futurism) گزارش داده که تاکنون ۳۷ نفر از شهروندان عادی در سال جاری بازداشت شدهاند.
نکته جالبتر، تنوع جمعیتی گسترده افرادی است که بازداشت و تفهیم اتهام شدهاند. دو موردی که تامز هاردور (Tom’s Hardware) پیشتر گزارش کرده بود شامل یک کشاورز اهل اوکلاهما میشود که در یک جلسه عمومی درباره پروژه مرکز داده هوش مصنوعی، چند ثانیه بیشتر از زمان اختصاصیافته برای صحبت کردن وقت صرف کرد و تلاش نمود مدارکی را به مشاوران تحویل دهد که توسط نیروهای امنیتی به بیرون هدایت و دستگیر شد؛ و همچنین یک معلم که از یک جلسه عمومی در کانزاس به بیرون کشیده شد، زیرا پس از پایان سخنرانی یکی از مخالفان پروژههای مشابه، برای حمایت دست زده بود. این معترضان همچنین از خطوط ایدئولوژیک و حزبی عبور کردهاند و تنها نقطه اشتراک آنها نگرانی درباره تأثیر یک مرکز داده در جامعه محلیشان بوده است.
این نشریه همچنین اشاره کرد که ۱۲ مورد دیگر وجود داشته که در آنها پلیس به دلیل درگیری بین سیاستمداران و افراد معترض فراخوانده شده است. یک نمونه از این موارد زمانی رخ داد که پلیس پس از آن مداخله کرد که یک سناتور یوتا رفتاری فیزیکی از خود نشان داد و گوشی را از دست یک خبرنگار به زمین زد؛ خبرنگاری که تنها برای پوشش موارد آزار و اذیت معترضان ضد مرکز داده علیه کسبوکار آن سناتور در آنجا حضور داشت.
پابلو پایان (Pablo Payan)، مدیر نگهداری که پس از امتناع از معرفی خود در ایندیانا دستگیر شد، به فاکس ۳۲ (Fox32) گفت: «به نظر من، من را بیرون انداختند تا ثابت کنند قانون به نفع آنهاست و اگر مردم همچنان سعی کنند خودشان را ابراز کنند و حرف بزنند، توسط مجریان قانون ارعاب یا دستگیر خواهند شد. بنابراین، فکر میکنم این یک نمایش قدرت بود.»
مراکز داده اخیراً به موضوعی داغ در میان عموم مردم آمریکا تبدیل شدهاند، بهویژه که گزارشهای گستردهای وجود دارد مبنی بر اینکه این توسعهها باعث افزایش عظیم هزینههای برق، تأثیرات منفی بر کیفیت آب محلی، آلودگی صوتی ۲۴ ساعته و مشکلات دیگری میشوند. دولت فدرال گامهایی برای کاهش برخی از این اثرات از طریق «پیمان حمایت از نرخدهندگان» (ratepayer protection pledge) برداشته است که شامل شرکتهای بزرگ هوش مصنوعی (hyperscalers)، شرکتهای خدمات عمومی، اپراتورهای مراکز داده و حتی فرمانداران ایالتی میشود. با این حال، برخی کارشناسان میگویند این تنها یک وعده است که هیچ اعتبار قانونی ندارد، به این معنا که شرکتها لزوماً مجبور به پیروی از آن نیستند.
حتی با وجود اینکه چند حوزه قضایی علیرغم مخالفتهای محلی به پروژههای مرکز داده ادامه میدهند، برخی دولتهای محلی و ایالتی نیز توسعه آنها را متوقف کردهاند. این موارد شامل چندین شهرستان در تنسی، سیاتل در ایالت واشنگتن (که دفتر مرکزی مایکروسافت و آلتسورس/آمازون در آنجاست) و ایالت نیویورک میشود. بیشتر آنها اعلام کردند که از تاخیر یکساله برای مطالعه اثرات توسعه مراکز داده و بهترین روشهای کاهش آنها استفاده خواهند کرد. یک شهر در پنسلوانیا حتی رویکرد متفاوتی اتخاذ کرد و ۴۳ مطالبه خاص را برای یک پروژه مرکز داده پیشنهادی فهرست کرد که توسعهدهنده آن ادعا کرد خواستههای محلی را «بسیار دشوار» خوانده و شورا پاسخ آنها را به عنوان «تاییدیه از سر لجبازی» رد کرد.
احتمالاً همین موضوع باعث جراتیافتن معترضان در مبارزه علیه مراکز داده شده است؛ این حقیقت که سایر جوامع با موفقیت علیه توسعه مراکز داده لابی کردهاند، یعنی آنها نیز میتوانند مقاومت کنند.