در میان سیل مداوم اخبار منفی و افسردهکننده درباره صنعت بازی، گاهی اوقات شنیدن یک خبر خوب بسیار لذتبخش است. امروز این خبر خوب از طریق دادگاه قاضی جان هاگمن (John Hodgman) به دست ما میرسد؛ کسی که حکم داده است بازی کردن Slay the Spire 2 در رختخواب کاملاً قانونی است — حتی اگر شخصی که در رختخواب با شماست موافق نباشد.
اگر نمیدانید درباره چه چیزی صحبت میکنم، اجازه دهید کمی زمینه را توضیح دهم: بازیگر، نویسنده و فرد همهفنحریف طنز، جان هاگمن، پادکستی به نام Judge John Hodgman دارد که در آن به اختلافات مطرح شده در دادگاه مجازی خود رسیدگی میکند.
این اختلافات ملایم معمولاً بین دوستان، اعضای خانواده یا شرکای زندگی رخ میدهد و شامل دلخوریهای دوستانه یا اختلاف نظرهای غیرعادی است: برای مثال، یکی از پروندههای به یادماندنی که اخیراً به آن گوش دادم مربوط به شخصی بود که فکر میکرد ریختن سوپ باقیمانده در توالت به جای سینک ظرفشویی کاملاً طبیعی است و فرد دیگری که (به حق، به نظر من) فکر میکرد این کار بسیار عجیبوغریبی است.
هاگمن به هر دو طرف چنین پروندههایی گوش میدهد و سپس قضاوت مدبرانهای درباره اینکه چه کسی حق دارد انجام میدهد و شاکی و خواننده موافقت میکنند که به تصمیم او پایبند باشند. (من پرونده سوپ را لو نمیدهم: بسیار جذاب است.)
این اختلاف اخیر که نزد قاضی هاگمن آورده شده، به این موضوع میپردازد که آیا بازی کردن، بهویژه Slay the Spire 2، هنگام حضور در رختخواب با یک شریک زندگی درست است یا خیر، و راستش را بخواهید، چه کسی بهتر از جان هاگمن برای قضاوت در چنین پروندهای؟ او نه تنها بازیهای رایانهای انجام میدهد (تا همین اواخر به طور منظم در حال استریم کردن بازی SimCity 2013 بود)، بلکه نقش کامپیوتر را نیز در تبلیغات قدیمی Mac vs PC ایفا کرد که به اشتباه سعی داشتند به ما بفهمانند یک جاستین لانگ کلاهپوش و بزیریش، جذابتر از جان هاگمنِ عینکی و شیکپوش است. اپل (Apple)، به چه چیزی فکر میکردی؟
در این پرونده، دان شکایت میکند که نامزدش، الیسا، بازی مورد علاقه خود یعنی Slay the Spire 2 را روی لپتاپ در رختخواب بازی میکند. دان معتقد است صفحه نمایشها جایی در اتاق خواب ندارند و عادتهای بازی شبانه الیسا شانس او را برای خواب سالم از بین میبرد. الیسا میگوید بازی کردن قبل از خواب در واقع به خوابیدن او کمک میکند و اگر قبل از خواب مقداری بازی نکند، در به خواب رفتن دچار مشکل میشود. چه کسی درست میگوید و چه کسی اشتباه میکند؟
خوب، همانطور که از سرنخهای ظریف زمینه مانند گفته قبلی من مبنی بر اینکه دان اشتباه میکند میدانید، دان اشتباه میکند — اما به چند دلیل. اولاً، دان اعتراف میکند که عادتهای بازی الیسا در واقع او را شبها بیدار نگه نمیدارد: نور صفحه لپتاپ او و هرگونه ضربه زدن یا کلیک کردنی که انجام میدهد اصلاً با استراحت او تداخل ندارد.
هاگمن هنگامی که دان اعتراف میکند وقتی میبینید الیسا لپتاپ خود را به اتاق خواب میآورد، لجبازانه به سمت مبل میرود تا روی آن بخوابد، میگوید: «یک نبرد خودسرانه را انتخاب کن و روی آن بمان.»
هاگمن میگوید: «یکی از استدلالهای اصلی برای ازدواج این است که وقتی در حال بازی کردن یک ویدیوگیم هستید، کسی در اتاق کنار شما باشد. وقتی دان از سر لجبازی تخت پیش از ازدواج را ترک میکند تا نکتهای را به تو ثابت کند، الیسا، این کار چه احساسی به تو میدهد؟ واقعاً مشتاقی با او ازدواج کنی؟»
من میدانم مکتب فکری وجود دارد که میگوید باید زمان خیره شدن به صفحه نمایش را درست قبل از خواب کاهش دهید، و برخی افراد نیز حس مشابهی با دان دارند که اتاق خوابها باید فقط برای خوابیدن و، خوب، بگذارید آن را «WooHoo» بنماییم تا با دنیای بازیها مرتبط بماند، باشند.
اما قاضی هاگمن در نهایت به نفع الیسا رأی میدهد زیرا، راستش را بخواهید، دان واقعاً مدرکی ندارد: او به خاطر عادتهای بازی الیسا خواب خود را از دست نمیداد، بلکه صرفاً معتقد بود او باید فلسفه خوابیدنی کاملاً مشابه داشته باشد. و از آنجا که او نامزد الیسا است و نه، میدانید، پدرش، هاگمن حکم داد که الیسا میتواند خودش تصمیم بگیرد که قبل از رفتن به خواب چه کاری میخواهد انجام دهد.
من فکر میکنم این یک رأی منطقی است، البته من یک نکته مبهم دارم: به عنوان یک متخصص حقوقی (من ۱۵ سال پیش یک کلاس حقوق تجارت در کالج محلی گذراندم و نمره B گرفتم) فکر میکنم هاگمن باید خود را از این پرونده و هر پروندهای که مربوط به خواب است، کنار میکشید، زیرا او به طور مکرر برای یک شرکت تشکسازی در پادکست خود تبلیغ میکند. این یک مورد کلاسیک از تضاد منافع و زمینه ای برای تجدیدنظرخواهی است.
شما میتوانید کل پرونده را در یوتیوب (YouTube) تماشا کنید یا پادکست Judge John Hodgman را از اینجا دانلود کنید.