در میان سیل مداوم داستانهای منفی و ناامیدکننده درباره صنعت بازی، خوشحالکننده است که هر از گاهی خبر خوبی به دستمان برسد. امروز این خبر از طریق دادگاه قاضی جان هاجمن (Judge John Hodgman) میرسد که حکم داده است بازی کردن اسلی د اسپایر ۲ (Slay the Spire 2) در رختخواب کاملاً قانونی است - حتی اگر شخصی که در رختخواب با شماست موافق نباشد.
کمی زمینه، اگر نمیدانید درباره چه جهنمی صحبت میکنم: بازیگر، نویسنده و شخص همهفنحریف و شوخطبع، جان هاجمن، پادکستی به نام قاضی جان هاجمن دارد که در آن درباره اختلافات آورده شده به دادگاه مجازیاش قضاوت میکند.
این اختلافات ملایم معمولاً بین دوستان، اعضای خانواده یا شرکای زندگی است و شامل درگیریهای دوستانه یا اختلافنظرهای غیرمعمول میشود: برای مثال، یک پرونده به یادماندنی که اخیراً به آن گوش دادم مربوط به شخصی بود که فکر میکرد کاملاً طبیعی است سوپ باقیمانده را به جای ریختن در سینک، در توالت سیفون کند، و دیگری (به حق، به نظرم) فکر میکرد که این کار خیلی عجیبوغریبی است.
هاجمن به هر دو طرف چنین پروندههایی گوش میدهد و سپس قضاوت متفکرانهای در مورد اینکه حق با چه کسی است انجام میدهد و شاکی و متشاکی توافق میکنند که از تصمیم او پیروی کنند. (من پرونده سوپ را لو نمیدهم: بسیار جذاب است.)
این پرونده اخیر مطرح شده5 در برابر قاضی هاجمن شامل این موضوع است که آیا بازی کردن، بهویژه اسلی د اسپایر ۲، هنگام بودن در رختخواب با شریک زندگی خوب است یا خیر، و واقعاً چه کسی بهتر از جان هاجمن میتواند به چنین پروندهای رسیدگی کند؟ او نه تنها بازیهای رایانههای شخصی را بازی میکند (تا همین اواخر به طور منظم در حال استریم کردن بازی سیمسیتی ۲۰۱۳ بود)، بلکه او همچنین نقش کامپیوتر را در تبلیغات قدیمی مک در برابر پیسی (Mac vs PC) ایفا کرد که احمقانه تلاش میکردند ما را متقاعد کنند جاستین لانگ (Justin Long) هودیپوش و بزیدار جذابتر از جان هاجمن خجالتی اما شیکپوش است. اپل، به چه چیزی فکر میکردی؟
در این پرونده، دان (Dan) شکایت میکند که نامزدش، الیسا (Elissa)، بازی مورد علاقه خود، اسلی د اسپایر ۲، را روی لپتاپ در رختخوابشان بازی میکند. دان معتقد است صفحهنمایشها جایی در اتاق خواب ندارند و عادات بازی شبانه الیسا شانس او را برای خواب سالم خراب میکند. الیسا میگوید بازی کردن قبل از خواب در واقع به خوابیدن او کمک میکند و اگر قبل از خواب مقداری بازی نکند در به خواب رفتن مشکل دارد. چه کسی درست میگوید و چه کسی اشتباه میکند؟
خب، همانطور که از سرنخهای ظریف زمینه مانند اینکه قبلاً گفتم دان اشتباه میکند میدانید، دان اشتباه میکند - اما به چند دلیل. اولاً، دان اعتراف میکند که عادات بازی الیسا در واقع او را در شب بیدار نگه نمیدارد: نور صفحه لپتاپ او و هر ضربه یا کلیکی که انجام میدهد به هیچ وجه در استراحت او تداخل ایجاد نمیکند.
هنگامی که دان اعتراف میکند که وقتی میبیند الیسا لپتاپاش را به اتاق خواب میآورد، سرسختانه به سمت مبل یورش میبرد تا بخوابد، هاجمن میگوید: «یک نبرد دلخواه را انتخاب کنید و روی آن بمانید.»
هاجمن میگوید: «یکی از دلایل اصلی ازدواج این است که کسی در اتاق با شما باشد در حالی که در حال بازی کردن ویدیوگیم هستید. وقتی دان به جرم لجبازی تخت پیش از ازدواج را ترک میکند تا نکتهای را به شما ثابت کند الیسا، این چه حسی به شما میدهد؟ واقعاً مشتاق ازدواج با او هستید؟»
من میدانم مکتب فکری وجود دارد که میگوید باید زمان خیره شدن به صفحه نمایش را درست قبل از خواب کاهش دهید، و برخی افراد احساس مشابهی با دان دارند که اتاق خوابها فقط باید برای خوابیدن و، خب، بگذارید آن را «ووهو» (WooHoo) بنماییم تا با بازیهای ویدیویی مرتبط بماند.
اما قاضی هاجمن در نهایت به نفع الیسا رأی میدهد زیرا، صادقانه بگویم، دان واقعاً پروندهای ندارد: او خودش به خاطر عادات بازی الیسا خوابش را از دست نمیداد، او فقط معتقد بود که او باید فلسفه خواب یکسانی داشته باشد. و از آنجایی که او نامزد اوست و نه، میدانید، پدرش، هاجمن حکم داد که الیسا میتواند خودش تصمیم بگیرد که چه کاری میخواهد قبل از رفتن به خواب انجام دهد.
من فکر میکنم این یک رأی منطقی است، اگرچه من یک نکته مبهم دارم: به عنوان یک متخصص حقوقی (من ۱۵ سال پیش یک کلاس حقوق کسبوکار در کالج محلی گذراندم و نمره B گرفتم) فکر میکنم هاجمن باید از این پرونده و هر پروندهای که مربوط به خواب است، خودداری میکرد، زیرا او به طور مکرر برای یک شرکت تشک در پادکست خود تبلیغ میکند. نمونه کلاسیک تضاد منافع و زمینه ای برای تجدیدنظر.
شما میتوانید کل پرونده را در یوتیوب تماشا کنید یا پادکست قاضی جان هاجمن را از اینجا دانلود کنید.