بازی پرسونا ۵ (Persona 5) به قدری موفق بود که جای تعجب ندارد شرکت آتلوس (Atlus) سالهای پس از عرضه آن را A) صرف دوشیدن نهایت سود از آن و B) استفاده از جلوههای بصری فوقالعاده شیک آن به عنوان الگویی برای بازسازی دو بازی دیگر در سه گانه مدرن خود کرده است.
بازی پرسونا ۳ رلود (Persona 3 Reload) اولین استفاده از آن الگو بود و اکنون ما دوباره همه این کارها را با بازی پرسونا ۴ ریوال (Persona 4 Revival) انجام میدهیم. شخصیتهای آن از حالت چیبی خارج شده و آمادهاند تا در بازسازی بسیار پرجزئیاتتری از شهر دنج اینابا (Inaba) رها شوند.
راستش را بخواهید، من هنگام نشستن برای بازی کردن Persona 4 Revival در رویداد گیمزکام (Gamescom) کمی نگران بودم. نسخه پیشین آن، یعنی بازی پرسونا ۴ گلدن (Persona 4 Golden)، معرفی من به این سری بود و نقشی اساسی در شکلگیری سلیقه من داشت. این بازیی است که آن را بسیار عزیز میدارم، بازیی که بیشمار بار آن را بازی کردهام. من این احساس آزاردهنده را با خودم حمل میکردم که تلاشهای جاری Atlus برای آوردن یک سبک هنری منسجم به این سری، به نابودی آن منجر خواهد شد. آیا Revival باز هم حس و حال Persona 4 را که میشناسم و دوست دارم، خواهد داشت؟
با خیالی آسوده اعلام میکنم که پاسخ این سوال قطعی است: کاملاً دارد. البته که کمی متفاوت است؛ بیشتر صداپیشگان انگلیسی تعویض شدهاند، موسیقی متن دوباره ضبط و تنظیم شده است و من هنوز کاملاً طرفدار پرترههای بهروزرسانیشده شخصیتها نیستم (واقعاً فک یوسوکه کجاست؟)
اما همانطور که مسیر خود را از میان بخشهای کوچکی از ساعات اولیه بازی طی میکردم - بازگشت به قلمرو آشنای قلعه یوکیکو و رویارویی با شدو چیه (Shadow Chie) - همان احساسات لذتبخشی را دریافت میکردم که اولین بار با راهاندازی Persona 4 Golden روی کنسول پیاس ویتا (PS Vita) تجربه کرده بودم.
این به آن معنا نیست که چیزهای جدیدی برای شگفتزده شدن و کاوش توسط کهنهسربازان خیابانهای Inaba وجود ندارد. این شهر مهآلود اکنون به طور کامل در محیط سهبعدی قابل کاوش است و قدم زدن در جادههای پرپیچوخم آن، فضایی وفادارانه بازسازیشده را با تمام جزئیات و ظرافتهای سرگرمکنندهای که سختافزارهای قدیمیتر تاب تحملش را نداشتند، به من نشان داد. این بازی همچنان دارای همان حسوحال فوقالعادهای است که میان دنج بودن و کمی ناراحتکننده بودن در نوسان است.
و در حالی که سیاهچالهای Persona 4 Revival به فرمت راهروی تولید شده به روش رویهای نسخه اصلی وفادار باقی ماندهاند (چیزی که من هنوز دربارهشان مطمئن نیستم)، تغییرات زیادی در اکتشاف و مبارزه وجود دارد که همهچیز را متحول میکند. سایهها همچنان به همان اندازه نسخه اول بیرحمانه و تهاجمی هستند، اما Revival یک مکانیک دفاعی اضافه کرده است که به شما اجازه میدهد آنها را گیج کنید تا دست بالا را داشته باشید. این یک افزوده خوب برای کسانی است که احتمالاً بیشتر به مخفیکاری ترویجشده در Persona 5 عادت کردهاند و مرا از تلاشهای بیپایان برای رفتن به پشت سر آنها برای کسب برتری نجات میدهد.
دگرگونی مدرن بازی واقعاً در قلب مبارزات Persona 4 Revival میدرخشد. طراحیهای سایه فوقالعاده هستند؛ سایه هابلری (Hablerie) با زبان آویزانش حتی به بهترین شکل ممکن آزاردهندهتر به نظر میرسد و جزئیات و بافتهای اضافی روی Shadow Chie باعث میشود که جلوههای بصری باورنکردنی آن برجستهتر شوند. تقریبا تمام سایهها با چند تغییر جزئی در اینجا و آنجا ارتقا یافتهاند، به جای اینکه به سراغ بازسازیهای کامل بروند، تصمیمی که من واقعاً از آن خشنود هستم.
سپس به بخش مبارزات واقعی میرسیم. سیستم کلاسیک 1 More بازمیگردد، اما اکنون با سیستم Baton Pass بازی Persona 5 ادغام شده است که به شما اجازه میدهد حمله اضافی را به یک متحد منتقل کنید. همچنین یک مکانیک کاملاً جدید وجود دارد که به شما اجازه میدهد سایهها را به سمت یکدیگر پرتاب کنید تا وضعیتهای نامطلوب را منتقل کرده و آسیب اضافی وارد کنید، چیزی که نتوانستم در طول زمانم با نسخه نمایشی با آن بازی کنم اما به هر حال بسیار برایش هیجانزده هستم.
به نظر میرسد قابلیت Prime Time مهمترین الحاق به بخش مبارزات باشد؛ یکی دیگر از مواردی که واقعاً نتوانستم در طول نسخه نمایشی از آن استفاده کنم. پر کردن یک نوار به شما اجازه میدهد بدون پرداخت هزینه HP یا MP، اقدامات و مهارتهای زیادی را انجام دهید و همچنین مقاومتها را نادیده بگیرید و آزادانه از Baton Pass استفاده کنید. به نظر میرسد این مفهومی است که کاملاً خرابکننده تعادل بازی خواهد بود و من علاقهمندم ببینم Atlus چگونه برنامهریزی میکند تا چیزی را که اینقدر قدرتمند به نظر میرسد، متوازن کند.
در مجموع، من فقط به طرز مضحکی برای بازگشت به بازی و تجربههای بیشتر هیجانزده هستم. Persona 5 ممکن است شناختهشدهترین نسخه در این سری تا این لحظه باشد، اما Persona 4 به راحتی از نظر حس و حال ناب و داستانسرایی، مورد علاقه من است. توانایی بازپسگیری آن احساس پس از ۱۶ سال از عرضه نسخه Golden کار آسانی نیست، اما از بخشهای کوچکی از Revival که تاکنون بازی کردهام، Atlus کاملاً از عهده آن برآمده است.
منبع: pcgamer.com