تجربه یک ساعتم از بازی Total War: Warhammer 40,000

استودیو کریتیو اسمبلی (Creative Assembly) اطلاعات زیادی درباره بازی Total War: Warhammer 40,000 در رویداد گیمزکام (Gamescom) این هفته ارائه داد، و بله، این اطلاعات شگفت‌انگیز به نظر می‌رسند. اما تجربه واقعی بازی چگونه است؟

من روز گذشته نگاهی گسترده به یک نسخه پیش‌نمایش (preview build) داشتم، جایی که توانستم یک ساعت را صرف کاوش در بخشی از آموزش (tutorial)، کمی از کمپین (campaign)، و در نهایت یک نبرد بزرگ در اواخر بازی کنم، و اوه بچه. دوستان، این بازی فوق‌العاده است. بازی Total War: Warhammer 40,000 بدون شک جذاب‌ترین چیزی بود که در گیمزکام دیدم.

حتی در نبرد آموزشی (tutorial battle)، که شما را تنها با چند واحد از اولترامارین‌ها (Ultramarine) شروع می‌کند، بلافاصله مشخص می‌شود که Total War 40k چقدر خاص است — فکر نمی‌کنم هیچ آموزشی تا به حال مرا تا این حد به وجد آورده باشد.

بله، درگیری‌های مقیاس بزرگ یکی از جذابیت‌های اصلی Total War 40k است، اما نبردهای کوچک‌تر در واقع در نشان دادن آنچه این بازی را از پیشینیان خود متمایز می‌کند بسیار عالی عمل می‌کنند. ارتش کوچک من از اینترسِسورها (Intercessors) — فقط چند آدم معمولی — در نهایت به همان اندازه یک ارتش استاندارد و کامل در Total War قدرتمند و همه‌فن‌حریف به نظر می‌رسیدند.

همانطور که موج سبز اورک‌ها (orks) به سمت موقعیت من یورش می‌بردند، بچه‌هایم را پشت مقداری پوشش پناه دادم و آتش گشودیم. اما آن‌ها فقط تیرهای تفنگ‌های بولتر (bolt rifles) پایه خود را شلیک نمی‌کردند. واحدها گزینه‌های تجهیزات (wargear) متعددی دارند، بنابراین ارتش کوچک اولترامارین من کمبود تعداد خود را با تنوع زرادخانه خود جبران کرد.

برای مثال، نارنجک‌ها به بیرون پرتاب می‌شدند یا از نارنجک‌اندازها شلیک می‌شدند و حفره‌های بزرگی در دسته اورک‌ها ایجاد می‌کردند. ویرانی به جا مانده خیره‌کننده بود. وقتی چند اورک مشتاق موفق شدند خود را به موضع استحکام‌یافته من برسانند، به یک درگیری تن‌به‌تن (melee scrum) تبدیل شد و اینترسِسورهای من ثابت کردند که حتی زمانی که تیراندازی نمی‌کنند هم می‌توانند کشتار به راه بیندازند.

و این تازه نوک کوه یخ خونین است. تنوع سلاح‌ها نشان‌دهنده طیف وسیع‌تری از تصمیمات تاکتیکی است که باید بسته به اینکه دشمن شما کیست اتخاذ کنید. برای مثال، در برابر اورک‌ها، سلاح‌های خودکار (autos) می‌توانند مفید باشند و به شما اجازه دهند وقتی آن‌ها به فاصله نزدیک می‌رسند — که همان جایی است که اورک‌ها به طور طبیعی دوست دارند باشند — آن‌ها را درو کنید. اما اگر با آلداری (aeldari)جنگ می‌کنید، از سلاح‌های دوربرد مانند تفنگ بولتر استاکر (stalker bolt rifle) سود خواهید برد.

هر واحد همچنان یک عملکرد اصلی دارد، اما این سیستم آن‌ها را کمی فراتر از آن عملکرد هل می‌دهد و چند گزینه بیشتر به آن‌ها می‌دهد. بنابراین یک واحد اینترسِسور ممکن است بهترین گزینه برای مقابله با برخی وسایل نقلیه سبک نباشد، اما با نارنجک‌اندازهای خود بیش از حد توانایی دارند که زمین خود را حفظ کنند و فلز را ذوب کنند.

وقتی گروه دیگری از اورک‌ها ظاهر شدند، تصمیم گرفتم نیروهای کمکی را فرا بخнам؛ اینترسِسورهای تهاجمی (Assault Intercessors). من غلاف‌های فرود (drop pods) آن‌ها را مستقیماً به سمت توده سبز هدف گرفتم، بنابراین وقتی فرود آمدند تعداد زیادی از اورک‌های بسیار متعجب را از بین بردند. سپس آن‌ها شروع به تکه‌تکه کردن اورک‌ها با شمشیرهای زنجیری (chainswords) کردند و زره‌های خود را با خون اورک پوشاندند. در عرض چند ثانیه، اورک‌ها فراری داده شدند.

در بخش کوتاه کمپین، من توانستم فصل (chapter) تفنگدار فضایی (Space Marine) خودم را بسازم که با رنگ‌های قرمز و طلایی تزئین شده بود و نام آن‌ها را نوشندگان خون (Blood Drinkers) گذاشتم. این نسخه شامل طیف کامل گزینه‌های سفارشی‌سازی که کریتیو اسمبلی برنامه‌ریزی کرده است نبود — و می‌توانیم پس از عرضه انتظار موارد بیشتری را نیز داشته باشیم — اما باز هم گزینه‌های رنگ و نماد زیادی وجود داشت.

من نتوانستم توسعه یا مدیریت شهرک‌ها را در این بخش زیاد ببینم، زیرا هنوز برای عرضه آماده نیست، اما همچنان تحت تأثیر ظاهر خیره‌کننده نقشه کمپین قرار گرفتم، با سیاره‌های ۳D قابل چرخش آن و زمانی که زوم می‌کنید بیرون، یک منظومه شمسی کامل که منتظر بازی کردن است. هنرمندان کریتیو اسمبلی با تمام قوا کار می‌کنند. این‌ها دنیاهای چرکین و ابهت‌برانگیزی هستند که برای تمام حیات خصمانه به نظر می‌رسند، اما در عین حال زیبا هستند. و شلوغ، پر از جلوه‌های جغرافیایی، شهرهای کندویی عظیم (hive cities)، جنگل‌های پر از میسما، لاشه کشتی‌ها و ارتش‌های سرگردان.

بخش کمپین با یک مبارزه با اندازه متوسط به پایان رسید، که من آن را به سرعت مدیریت کردم چون می‌دانستم زمانم رو به اتمام است و به شدت می‌خواستم وارد نبرد اواخر بازی شوم. ناامید نشدم.

من یک بار دیگر در نقش اولترامارین‌ها بازی می‌کردم و درست به موقع رسیدم تا ببینم سربازان درمانده آسترا میلیتاروم (Astra Militarum) در آستانه شکست خوردن هستند. در حالی که تفنگداران فضایی و آسترا میلیتاروم جناح‌های قابل بازی جداگانه‌ای هستند، هر دو بخشی از امپراتوری بشر (Imperium of Man) هستند و بنابراین با هم کار می‌کنند. به عنوان مثال، در کمپین، شهرک من توسط یک پادگان آسترا میلیتاروم محافظت می‌شد.

به هر حال! دوستان من در دردسر بودند و ارتش اورک بی‌پایان به نظر می‌رسებد. من چند تانک پردیتور (Predator) و دردنات (Dreadnought) در اختیار داشتم، اما همچنان یک نیروی کوچک را به میدان می‌فرستادم — بقیه واحدهای من بالا در فضا بودند و منتظر بودند تا در صورت نیاز به پایین فرا خوانده شوند. در یک Total War دیگر، ممکن بود نگران باشم. اما Total War 40k مشتاق است انواع ترفندهای تاکتیکی را به شما بدهد تا جنگنده‌هایتان زنده بمانند.

سیستم پوشش (cover system) واقعاً یک الهام است. این اولین Total War با قابلیت پوشش نیست — که این عنوان متعلق به بازی امپراتوری (Empire) است — اما این بار به طور قابل توجهی از یک پویایی ذاتی بهره می‌برد. همانطور که ساختمان‌ها و دیوارها سرنگون می‌شوند، پوشش شما از بین می‌رود، اما با پیشرفت نبرد با مکان‌های جدیدی برای پناه گرفتن نیروهای خود روبرو خواهید شد — مثلاً یک دهانه بزرگ که تازه ظاهر شده است.

تمرکز بیشتر بر روی دفاع می‌توانست Total War 40k را به یک بازی کمی کند تبدیل کند، یا حتی آن را ثابت نگه دارد، با واحدهای مستقر که به یکدیگر شلیک می‌کنند. اما پویایی به این معناست که میدان نبرد به طور مداوم شکل خود را تغییر می‌دهد، بنابراین شما باید در طول مبارزه روی هوا سازگار شوید. تعجب‌آور بود که چقدر از میدان نبرد در نهایت استفاده شد. این به راحتی جنبشی‌ترین (kinetic) Total War است که تاکنون ساخته شده است.

شما همچنین باید نحوه غلبه بر پوشش را در نظر بگیرید. موقعیت‌یابی همیشه برای نبردهای Total War حیاتی بوده است، اما این حقیقت زمانی که حریفانی پشت دیوارها یا در ساختمان‌ها دارید، بسیار پررنگ‌تر می‌شود. خوشبختانه شما گزینه‌های زیادی دارید — می‌توانید برخی از نیروهای کمکی را پشت سر آن‌ها یا بالای سر آن‌ها پیاده کنید؛ برخی از واحدهای رتبه پایین‌تر را به عنوان حواس‌پرتی قربانی کنید، در حالی که ترمیناتورها (Terminators) را برای دور زدن دشمن می‌فرستید؛ یا می‌توانید همه‌چیز را به خطر بیندازید، موقعیت را بمباران کنید یا یک ماشین جنگی را از دیوار عبور دهید.

وقتی کریتیو اسمبلی برای اولین بار Total War: Warhammer را معرفی کرد، چندین ویژگی تغییردهنده بازی وجود داشت، اما Total War: 40k در سطح بعدی (next level) قرار دارد. البته اصول Total War حفظ شده است و متوجه شدم که آشنایی من با این سری به این معناست که حتی با تمام تغییرات و تمرکز بر مبارزه از راه دور، باز هم در عنصر خود بودم، اما حتی یک دقیقه هم نگذشت بدون اینکه چیزی را ببینم یا کاری انجام دهم که قبلاً در یک Total War تجربه نکرده بودم.

به عنوان کسی که میز غذاخوری‌اش اغلب میزبان نبردهای غول‌پیکر است، من آماده‌ام تا عاشق این چیزها باشم. وقتی ترمیناتورهای خوش‌اندامم را صدا زدم و تماشا کردم که اورک‌ها هنگام راه رفتن به سمت مشت‌های قدرتمند زیبای (powerfists) کاملاً له می‌شوند، یک فریاد بلند کشیدم. با این حال، حتی اگر 40k چیزی نباشد که قبلاً با آن درگیر بوده اید، اوقات فوق‌العاده‌ای خواهید داشت.

پس از پایان نسخه نمایشی، یک چیز برای من روشن بود: من تازه آینده بازی‌های استراتژیک را بازی کرده بودم. لحظات «وای خدای من» بسیار زیادی وجود داشت. ممکن است فقط یک ساعت بازی کرده باشم، اما به اندازه یک روز از آن لذت بردم. تمایل من به بدبینی با چکمه‌های سنگین تفنگدار فضایی لگدمال شده است.